Willa przeznaczona dla dyrektora huty Hermana Rosse, została zbudowana w stylu klasycystycznym w latach 1868-1869 wg projektu budowniczego Hausera. W roku 1872 zakupił ją Friedrich Grundmann, który polecił jej rozbudowę temu samemu architektowi. Dobudowano od północy budynek gospodarczy w stylu neorenesansowym oraz niewielką wieżę, będącą często stosowanym elementem w XIX-wiecznych rezydencjach nowej elity przemysłowej. Budynek posiadał detale nawiązujące do form klasycystycznych i neorenesansowych, natomiast sama bryła nawiązywała do willi włoskich z XV i XVI wieku. Po śmierci Grundmanna w 1897 roku, dom z wyposażeniem odziedziczyła żona zmarłego, która po pół roku sprzedała go znanemu działaczowi miejscowej gminy żydowskiej Salomonowi Königsbergerowi. W okresie I wojny światowej właścicielem willi była rodzina Fajgei. W 1918 roku, w budynku na cztery lata zamieszkał pierwszy wojewoda śląski Józef Rymer, którego w tym domu odwiedził Józef Piłsudski. Następnie w budynku mieściła się kuria biskupia, a w czasie II Wojny Światowej willę zajęła niemiecka organizacja S.A. Po roku 1945 była tu siedziba Urzędu Stanu Cywilnego. Za zgodą sekretarza KW PZPR Zdzisława Grudnia, około 1972 roku budynek, pomimo protestów, został wyburzony.

Obecnie na jego miejscu znajduje się gmach banku, żródło: