Pierwszy kościół w miejscowości Dąbrówka, która z czasem przyjęła nazwę Korycin, miał zbudować w 1571 r. król Zygmunt II August (według ks. Jana Kurczewskiego). Brak jednak informacji na temat tej świątyni, a jeśli istniała, nie była jeszcze siedzibą parafii. Dopiero 7 sierpnia 1601 r. król Zygmunt III Waza nadał parafii w Dąbrówce 16 morgów ziemi na budowę kościoła i zabudowań plebańskich oraz zabezpieczył fundusz na utrzymanie wikariusza, nauczyciela szkoły, organisty i szpitala parafialnego. Z dokumentu fundacyjnego wynika, że w 1601 r. świątynia była już wzniesiona przez Hieronima Wołłowicza, podskarbiego i pisarza Wielkiego Księstwa Litewskiego, który dodatkowo uposażył parafię w cztery włóki ziemi nad rzeką Kumiałą. W 1606 r. król Zygmunt III Waza powiększył uposażenie kościoła o pięć włók ziemi wraz z poddanymi ze wsi Dobrzyniówka.

Kościół w Dąbrówce był drewnianym budynkiem krytym gontem, wokół którego rozciągał się cmentarz parafialny. W świątyni znajdował się obraz Matki Boskiej Częstochowskiej, otaczany powszechnym kultem i zachowany do dziś. Niedaleko kościoła wypływało źródło, również uznawane za święte. Około 1845 r. kościół został powiększony, jednak ciągle był zbyt mały na potrzeby rozrastającej się parafii.