Kościół poewangelicki p.w. Świętego Stanisława Kostki z 1 poł. XIX w. W 1893 r. dobudowano murowaną fasadę i wieżę. Przejęty przez kościół katolicki w 1945 r. Remontowany w 1987 r. i na p. lat 90 XX w.
Kościół szachulcowy konstrukcji słupowo – ramowej. Orientowany. Salowy, prezbiterium nie wyodrębnione z nawy, zamknięte trójbocznie. Dach jednokalenicowy, kryty dachówką. Murowana fasada neogotycka z czworoboczną wieżą z żółtych cegieł z kruchtą w przyziemiu. Z zegarem, zwieńczona metalowym hełmem ostrosłupowym z krzyżem. Wnętrze wyłożone boazerią z emporami wspartymi na drewnianych słupach z arkadami. Pozorne sklepienie kolebkowe przecodzące w płaskie nad emporami. Chór muzyczny wsparty na słupach, o wypukłej linii parapetu z prospektem organowym. W neobarokowym ołtarzu głównym bogato zdobione tabernakulum. Pastorówka z ok. 1920 r.