Koloruj
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Trasa Toruńska › Most im. gen. Stefana Grota-Roweckiego |
30 sierpnia 1981 , Prace budowlane na płycie mostu.
|
Na stronie od 2021 marzec
5 lat 0 miesięcy 17 dni |
 |
mosty
|
Most gen. Stefana Grota-Roweckiego (pierwotnie most Toruński[1], zwyczajowo most Grota-Roweckiego lub most Grota) – most na Wiśle w Warszawie. Został zbudowany w latach 1977–1981 jako część Trasy Toruńskiej. Przeprawa jest częścią ekspresowej obwodnicy Warszawy.
Według danych stołecznego Zarządu Dróg Miejskich w 2016 przez most Grota-Roweckiego przejeżdżało średnio 180 057 pojazdów na dobę. Była to największa liczba pojazdów wśród ośmiu mostów drogowych w Warszawie.
Pierwsze projekty mostu powstały w latach 60. XX wieku. Według tych projektów miał być mostem podwieszonym na dwóch pylonach. Projekt został zmieniony ze względu na wysokie koszty budowy takiego mostu. Ostateczny projekt został wykonany przez zespół inżynierów biura projektowego „Stolica” pod kierunkiem Witolda Witkowskiego. Most został zbudowany przez Przedsiębiorstwo Robót Kolejowych nr 15 (przyczółki i podpory) i Mostostal (konstrukcja nośna i montaż).
Otwarcie mostu 27 listopada 1981 i poświęcenie go 28 listopada 1981 przez bp. Jerzego Modzelewskiego wiązało się z okresem aktywności „Solidarności”. W drodze ustępstw ze strony państwa, most otrzymał imię komendanta głównego Armii Krajowej Stefana Roweckiego „Grota”. Uroczystości poświęcenia mostu stały się masową manifestacją środowisk kombatanckich AK i opozycji demokratycznej.
Most Stefana Grota-Roweckiego jest obok mostu Siekierkowskiego jednym z największych mostów Warszawy. Most ma 645 m długości. Składa się z dwóch niezależnych konstrukcyjnie części, z których każda ma po pięć pasów ruchu (przed przebudową cztery). wikipedia (fantom)
Budowę rozpoczęto w 1977 r. według projektu zespołu architektów pod kierunkiem Wiesława Piątkowskiego (ur. 3 listopada 1929 w Warszawie, zm. 28 sierpnia 2011 w Olsztynie). Część trasy otwarto w 1981, a ok. 1983 przerwano prace. W trakcie pierwszej części budowy trasy nad Żeraniem zbudowano cztery estakady (dwie do ruchu tranzytowego, dwie do umożliwienia zjazdów i wjazdów na trasę z ul. Modlińskiej i Stalingradzkiej (obecnie ul. Jagiellońska) oraz z ul. Marywilskiej. W związku z fatalną jakością wykonania estakady tranzytowe zamknięto w 1982, tuż po wybudowaniu dwóch pozostałych. W związku z możliwością zawalenia się nieużywanych wiaduktów zostały one ostatecznie rozebrane w 2005 r.
Ogółem Trasa składała się z ponad 90 obiektów inżynierskich (mostów, tuneli, wiaduktów, estakad i kładek.
W 1994 przedłużono istniejący odcinek do Marek, do ówczesnej drogi krajowej nr 18 łączącej Warszawę z Radzyminem (obecnie droga krajowa nr 8) wraz z węzłem. Skrzyżowanie z ul. Łabiszyńską zrealizowano prowizorycznie w postaci jednopoziomowego ronda, a wiadukty przerzucające ruch nad rondem zbudowano dopiero podczas przebudowy trasy rozpoczętej w roku 2009 – wcześniej stały tam niedokończone filary.
W następnych latach wybudowano węzeł z ul. Głębocką (inwestor Carrefour) oraz węzeł IKEA (inwestor IKEA) 2006–2007. W roku 2006 użyto elementów z nieistniejącego mostu Syreny do wybudowania w miejscu rozebranych wiaduktów – wiaduktu zastępczego dla jadących w stronę centrum. W 2007 roku rozpoczął się remont estakady i ruch został skierowany na wiadukt zastępczy.
We wrześniu 2009 roku GDDKiA rozpoczęła przebudowę Trasy Toruńskiej[2] od ul. Modlińskiej do Marek do parametrów drogi ekspresowej. 7 czerwca 2012 oddano do użytku jezdnie główne drogi ekspresowej.
Umowa z przedsiębiorstwem Metrostav[4] na przebudowę mostu gen. Stefana Grota-Roweckiego wraz częścią estakad przy ul. Modlińskiej do parametrów drogi ekspresowej została podpisana 18 lipca 2013 roku. Prace rozpoczęły się jesienią 2013 roku, zaś przebudowany fragment trasy został oddany do użytku 21 września 2015 roku.
Pod wiaduktem Trasy Toruńskiej znajduje się przystanek kolejowy Warszawa Toruńska.
Nazwa trasy pochodzi od ulicy na Bródnie, przebiegającej w miejscu obecnej trasy. Głównym elementem trasy jest most gen. Stefana Grota-Roweckiego, początkowo zwany mostem Toruńskim.
Często Trasa Toruńska jest traktowana jako fragment Trasy Armii Krajowej, jej przedłużenia na zachód od Wisły. Bywa też odwrotnie – nazwę Trasa Toruńska niektórzy błędnie stosują określając aleję Armii Krajowej.