Od strony południowej do miasta prowadziła tzw. "Górna Brama", z ostrołucznym przejściem i budynkiem strażnika z boku. Przed zewnętrznym pierścieniem murów znajdowała się fosa. Sama brama, jak wynika z rysunku Wernera z 1747 roku, rysunku z 1829 roku i dawnych opisów składała się z umieszczonego w osi obecnej ulicy, w linii wewnętrznego pierścienia murów, sklepionego przejazdowo budynku bramnego, zwieńczonego blankami. Na linii przejazdu bramnego obszar międzymurza wydzielony był dodatkowymi odcinkami kamiennych murów. W pierwszej połowie XIX wieku całość składała się z więzienia w wieży bramnej, mieszkania strażnika i szablonu, obok był też dom szewca. Przed 1829 rokiem rozebrano bramę zewnętrzną, a wkrótce, w 1863 roku bramę wewnętrzną. Ostatnia zachowana część bramy, położona na zachód od przejazdu, przetrwała jako więzienie 1935 roku. Rozbudowywana jeszcze w końcu XIX wieku wysoka czterokondygnacyjna budowla nakryta dwuspadowym dachem, wzniesiona była na nowożytnej bastei. W 1935 roku podjęto decyzję o jej rozbiórce i wykorzystaniu polcylindra dawnych fortyfikacji do budowy nowego obiektu. Działania te miały doprowadzić do poprawy komunikacji i historycznego obrazu tej części miasta, a przewidywano na nie 20 % dotacji Urzędu Konserwatora Zabytków Prowincji Dolnośląskiej. W 1936 roku rozebrano dawną część więzienia Bramy Górnej i wybudowano w tym miejscu według projektu lokalnego architekta Plumeckego schronisko młodzieżowe, nawiązując tym samym formą do renesansowej baszty łupinowej jakiej w rzeczywistości w tym miejscu nigdy nie było. Uwagi Konserwatora Zabytków Prowincji Dolnośląskiej Gunthera Grundmanna z 1936 roku ograniczały się do wytknięcia zbyt dużych otworów okiennych i zbyt małej ilości kamienia polnego w fundamencie. Konserwator proponował dodatkowo zmniejszenie optyczne okien przez ujęcie ich w obramienia z czerwonego piaskowca. Niestety podczas budowy schroniska zasypano resztki południowej fosy miejskiej. Dla zrównoważenia tych strat Plumecke podwyższył przedpiersie murów przy Górnej Bramie. Z polecenia konserwatora zabytków usunięto również w 1938 roku XIX-wieczny detal architektoniczny z sąsiedniego budynku w celu stworzenia historycznej atmosfery. Dwukrotnie też w 1937 roku i w 1941 rozbierano zagrożony katastrofą zewnętrzny, a później wewnętrzny mur obronny obok schroniska, rekonstruując go następnie do pierwotnej wysokości. Schronisko o nazwie "Jugendburg" mieściło się na parterze dozorcy, wyżej świetlice, a na trzeciej kondygnacji sypialnie. W latach 70-tych i 80-tych W Baszcie Bramy Górnej znajdował się posterunek MO, zaś na początku lat 90-tych bar. Obecnie znajduje się tutaj siedziba Towarzystwa Miłośników Niemczy i Ziemi Niemczańskiej.