Głównym celem projektu jest stworzenie wielofunkcyjnego, nowoczesnego parku miejskiego, przy jak najlepszym wykorzystaniu potencjału miejsca i zachowaniu jego „zielonego” charakteru, z uwzględnieniem wartości kulturowych i krajobrazowych.

W prezentowanej koncepcji zagospodarowania uwzględnione zostały uwarunkowania historyczne, przyrodnicze oraz wymogi użytkowe związane z głównymi funkcjami parku: rekreacją opartą na aktywności fizycznej, wypoczynkiem oraz miejscem wydarzeń kulturalnych.

Obszar został zróżnicowany funkcjonalnie i programowo na strefy komunikacji i strefy wypoczynku: biernego tj. relaksu (strefa otwartych muraw i łąk kwietnych), i czynnego tj. licznych aktywności (strefa gier, zabaw i ćwiczeń).

Podział własnościowy terenu sprawia, że możemy wyróżnić dwie części: północną- zlokalizowaną nieopodal Wzgórza Zamkowego oraz południową – zlokalizowaną bliżej targu i dawnych zabudowań browaru.

Jak przystało na „park” i „błonia” – dużą rolę odgrywa tu zieleń, która kształtuje przestrzeń i tworzy klimat przyjazny do wypoczynku, dlatego zdecydowano się zachować większość z istniejącego drzewostanu. Jednocześnie zadbano o to by nowo wprowadzana zieleń nie przesłaniała otwarć na dominanty i akcenty w panoramie miasta.

W szczególny sposób odniesiono się do gospodarki wodami opadowymi. Otóż na terenie parku, w naturalnych obniżeniach zaplanowano niewielkie niecki, które mają gromadzić wody opadowe. Niecki te mają być obsadzone roślinnością co dodatkowo będzie wspomagać odparowywanie zgromadzonej wody. Takie rozwiązanie oprócz wymiaru praktycznego jest też rozwiązaniem ekologicznym, a pod względem estetycznym nawiązuje do naturalnego i jednocześnie historycznego krajobrazu błoni.

Podobnym nawiązaniem do dawnych krajobrazów ma być obszar znajdujący się w południowej części parku. Pierwotnie planowano tam zbiornik z otwartym lustrem wody. Ze względu na to, że teren jest mocno podzielony własnościowo idea ta miała zbyt mało przestrzeni na realizację. W zamian zaplanowano duże połacie traw ozdobnych, które falując na wietrze mają przypominać otwarty akwen. Łany traw przecinają dwie poprowadzone tuż nad ziemią kładki.

Źródło;

https://arbre-a...ereny-zieleni/"

Aleja Unii Lubelskiej w Lublinie – jedna z głównych ulic Lublina łącząca rondo im. Romana Dmowskiego z rondem im. Lubelskiego Lipca '80 w relacji północ-południe o długości 1,4 km. Większa część trasy położona jest w dzielnicy Stare Miasto, ale biegnie daleko od zabytków. Jadąc od południa po lewej widać zabytki na Starym Mieście, a po prawej łąki i ogródki działkowe. Na południu krótki odcinek położony jest w dzielnicy Za Cukrownią, następnie przez kilka metrów stanowi granicę Starego Miasta ze Śródmieściem, a w północnym odcinku krótką granicę Starego Miasta z Kalinowszczyzną. Aleja jest częścią drogi wojewódzkiej nr 835, prędkość na od Zamku Lubelskiego do ul. Zamojskiej jest zwiększona do 70 km/h. Posiada dwie jezdnie po trzy pasy w każdym kierunku i krótki (ok. 150 m) czteropasmowy odcinek zachodniej jezdni przez most na Bystrzycy. Trasę oddano do użytku jako al. Władysława Gomułki w 1986 roku, aby odciążała ruch tranzytowy ze Starego Miasta w kierunku Chełma i Zamościa, tj. drogi krajowej nr 17. Rolę tę spełniała do 1989 roku, w którym wybudowano al. Witosa (wschodni odcinek Trasy W-Z). Wówczas stała się drogą wojewódzką nr 835 w kierunku Biłgoraja i Przemyśla. Przy alei od początku istnienia postawiono stalowe słupy trakcyjno-oświetleniowe z myślą o budowie trakcji trolejbusowej. W 1985 r. w związku z zamknięciem starego mostu na Bystrzycy w ciągu ul. Zamojskiej trakcję trolejbusową przeniesiono na krótki odcinek nowej al. Unii Lubelskiej przez nowy most na Bystrzycy. Obecnie na całej długości zawieszona jest instalacja trakcji trolejbusowej, wybudowano przystanki, lecz jeszcze żadna linia trolejbusowa nie przebiega na niej. Za wiki