starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 2 głosy | średnia głosów: 6

Polska woj. mazowieckie Warszawa Śródmieście - Powiśle ul. Bednarska Bednarska 2/4

Lata 1950-1960 , Łaźnia Majewskiej w latach 50.

Skomentuj zdjęcie
Autodubel.
2025-09-06 15:29:21 (7 miesięcy temu)
do † ML: Niewłaściwy plik się wrzucił. Już jest ok.
(aczkolwiek nie, żeby drastycznie się wizerunek różnił, bo to wciąż łaźnia ;) )
2025-09-06 15:32:06 (7 miesięcy temu)
verbensis
Na stronie od 2021 marzec
5 lat 0 miesięcy 28 dni
Dodane: 6 września 2025, godz. 15:27:38
Rozmiar: 921px x 978px
0 pobrań
157 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia verbensis
Obiekty widoczne na zdjęciu
pałace
Bednarska 2/4
więcej zdjęć (41)
Architekt: Alfons Kropiwnicki
Zbudowano: 1832-35
Dawniej: Łazienki Teodozji Majewskiej, Łaźnia Majewskiego, Warszawski Ośrodek Kształcenia Ideologicznego PZPR

Łazienki Teodozji Majewskiej. Zbudowana w 1832-5 wg proj. Alfonsa Kropiwnickiego na potrzeby Komory Wodnej, pobierającej opłaty za przejazd mostem. Od 1840 mieściła się tu łaźnia. Właścicielka oferowała kąpiele parowe zbiorowe i indywidualne, ziołowe, żelazne, siarczane, a także mieściła się tu świetna jadłodajnia. W czasie wojny częściowo zniszczony, po 1945 odbudowany i rozbudowany

W ryzalicie Tryton w gronie Najad a w tympanonie płaskorzeźba Pawła Malińskiego Porwanie Prozerpiny przez Posejdona.

Dziś budynek należy do WDiNP UW, swoją siedzibę ma tam Akademickie Radio Kampus, a także I Społeczne LO, którego patronem jest Maharadża Jam Saheb Digvijay Sinhji.

br />


Remont rok 2014



Gmach dawnych łazienek Teodozji Majewskiej, zlokalizowany przy ulicy Bednarskiej 2/4 w Warszawie, jest wpisany do rejestru zabytków pod numerem 20. Ze względu na lokalizację (Mariensztat, okolice Kampusu Głównego oraz Biblioteki Uniwersyteckiej) budynek jest niezwykle atrakcyjnym miejscem do realizacji ambitnych zamierzeń naukowych i dydaktycznych. Stan techniczny obiektu jest bardzo zły, dlatego też konieczne jest przeprowadzenie remontu generalnego, obejmującego zarówno wnętrze budynku jak i elewację.



Docelowo w budynku swoją siedzibę będzie miał Instytut Dziennikarstwa UW. Powierzchnię obiektu zajmą zarówno pomieszczenia administracyjne, sale wykładowe i ćwiczeniowe, jak i pokoje zakładowe, a także studia radiowe i telewizyjne oraz redakcja uniwersyteckiej telewizji internetowej.



Gmach składa się z dwóch kondygnacji nadziemnych oraz jednej kondygnacji podziemnej. Pomieszczenia znajdujące się na parterze i pierwszym piętrze będą wykorzystywane do celów naukowych, dydaktycznych, promocyjnych i wystawienniczych, w piwnicach zaś zlokalizowane zostaną pomieszczenia magazynowe oraz zaplecze dla studiów radiowego i telewizyjnego.

Wyremontowany budynek będzie nie tylko architektoniczną wizytówką tej części miasta, ale również atrakcyjnym miejscem spotkań z nauką i nowymi technologiami medialnymi, będzie łączył w sobie tradycję z nowoczesnością, rzemiosło ze sztuką. Poza zajęciami dydaktycznymi w odrestaurowanej nieruchomości odbywać się będą wykłady, seminaria i debaty zorientowane na popularyzowanie wiedzy.

/p>
ul. Bednarska
więcej zdjęć (292)
Istniejąca już w XV wieku ulica Bednarska obecną nazwę otrzymała przed rokiem 1743. Wcześniej nazywana była Gnojową, gdyż służyła głównie do wywozu nieczystości z miasta. w latach 1775 - 1864 ulica była ważną arterią komunikacyjną jako droga dojazdowa do mostu łyżwowego zwanego Mostem Ponińskiego. Jej ranga zmalała wraz z otwarciem nowego mostu przy ul. Nowy Zjazd. W roku 1944 zabudowa ulicy uległa uszkodzeniu, i mimo wcześniejszych planów odbudowy po roku 1949 przystąpiono do barbarzyńskich rozbiórek wypalonych domów, projektowanych przez takie sławy jak Szymon Bogumił Zug, Alfons Kropiwnicki czy Fryderyk Albert Lessel. Odbudowano jedynie kilka domów, wprowadzając niepotrzebnie zmiany w ich wyglądzie. Luki wypełniła nowa zabudowa, nieźle zharmonizowana z historycznymi domami. Ulica jako założenie urbanistyczne jest w całości wpisana do rejestru zabytków - nr rej. 5 z 1.07.1965.

Wikipedia