O budowie wspólnej świątyni dla Pastwisk, Boguszowic oraz Kalembic rozważano już w 1901 r., a więc w roku, kiedy powstał pobliski cmentarz . Od tego momentu zaczęto zbierać datki i testamentowe zapisy. Kiedy uzbierały się 4 tys. koron władze gminy z wójtem Janem Zawadzkim wystąpiły z inicjatywą powołania komitetu budowy kościoła. Oprócz wójta w skład tego społecznego ciała weszli: kierownik szkoły Jan Klyszcz, Jan Branny, Jan Fober, Józef Hes, Jan Olszar i Adam Szlauer. W porozumieniu z cieszyńskim proboszczem ks. dziekanem Janem Sikorą wybrano pod budowę teren nad cmentarzem. Darowała go żona przełożonego gminy, Maria Zawadzka. Projekt świątyni opracował i pokierował pracami budowniczymi Albert Dostal z Cieszyna. Koszt budowy bez wyposażenia wnętrza, obliczono na przeszło 21 tysięcy koron. Miejscowi rolnicy dostarczyli bezpłatnie żwir i piasek, który wydobywano z dna Olzy. Cegła pochodziła z cegielni Jana Fobra w Pastwiskach , natomiast kamień na fundamenty z kamieniołomu Józefa Folwarcznego w Boguszowicach. Budowę ukończono w 1906 r. Wnętrze kaplicy otrzymało wystrój barokowy, choć znajdujące się w ołtarzu rzeźby świętych Sebastiana i Wojciecha z połowy XVIII wieku są rokokowe. Zabytkowe są również krucyfiksy: procesyjny z przełomu XVIII i XIX wieku oraz ludowy z wieku XIX. Do bani wieży kościelnej oraz do kamienia węgielnego włożono dokument nazwany "Na wieczną pamiątkę", który opisywał przygotowania do budowy kościoła (pierwotnie kaplicy cmentarnej) a oprócz tego kilka zdjęć i numer Gwiazdki Cieszyńskiej. Dokument ten został napisany poprawną polszczyzną i podpisany datą 3 września 1905 r. W maju 2004 r. dokumenty te odkryto podczas prac remontowych. Do 1961 r. kaplica należała do parafii św. Marii Magdaleny w Cieszynie. W tym samym roku powstała samodzielna stacja duszpasterska. Księgi metrykalne są prowadzone od 1962 r. W 1978 r. zainstalowano trzy dzwony.
Opracowano na podstawie artykułu Roberta Danela opublikowanego w Głosie Ziemi Cieszyńskiej w 2004 r.