Najstarszy dokument wspominający Pszczew pochodzi z 1259r który brzmi następująco: \"Boleslaus rx Polonial mieszkańcom wsi św. Wojciech koło Międzyrzecza nadaje swobody- jakie posiadają villa et homines episcopi de Pozew\", 31 stycznia 1298r. biskup poznański Andrzej Szymonowicz ustanowił przy kościele w Pszczewie archidiakonat. Proboszcz pszczewski jako archidiakon miał pod swoją władzą 60 parafii. Jeszcze przed ustanowieniem archidiakonatu w Pszczewie proboszczami byli biskupi. Świadczy o tym wydany w 1276r. dokument biskupa Mikołaja na dworze biskupim w Pszczewie przywilej dla klasztoru w Paradyzu. Prawdopodobnie pierwszy dwór biskupi znaj dowal się na grodzisku w pobliżu plebani! W 1350r. wg zachowanych dokumentów Pszczew był wymieniany jako villa (wieś), ale już w spisach dochodów grodzkich z roku 1412 mieszkańcy Pszczewa nazywani są oppidami (mieszczanami). W przewodniku turystycznym Międzychodu jego autor podaje datę przyznania praw miejskich dla Pszczewa rok 1364.
Według legendy o św. Wojciechu, który idąc przez Pszczew miał się zatrzymać w Pszczewie, nawrócić część mieszkańców na wiarę chrześcijańską i ufundować kaplicę na wzgórzu, która przetrwała do roku 1704. W ziemię koło kaplicy św. Wojciech włożył kij, z którego wyrosła lipa zwana świętą lipą, (zaznaczana na mapach wojskowych), drzewo połamała burza w 1875r. Na miejscu kaplicy postawiono figurę św. Wojciecha, która stoi do dziś. W roku 1446 biskup poznański Andrzej z Bnina Opaliński ufundował na niewielkim wzniesieniu kościół pw. św. Marii Magdaleny. Pożar w 1505 r. strawił całe miasto i drewniany kościół. W 1630 r. Pszczew został całkowicie splądrowany i spalony przez wojska szwedzkie. Plebanię i proboszcza żywcem spalono, budowa nowego kościoła, plebani i dworu biskupiego trwała do 1654 r. Nowe budynki były murowane z cegły i kryte gontem. Budowie patronował bp Andrzej Szołdrski, który stale mieszkał w Pszczewie.
Nowy kościół parafialny został konsekrowany przez biskupa Floriana księcia Czartoryskiego w 1657r. Obecna bryła kościoła to realizacja wieloetapowa. Najstarsza część powstała w latach 1632-1654. Kolejna przebudowa trwała w latach 1781-1784. Ostatnia przebudowa i powiększenie bryły kościoła trwała w latach 1894-1896. Wtedy nadano bryle kościoła charakter późnorenesansowy z pewnymi elementami baroku.
Powstały dwa rzuty, dwa nowe szczyty: nad zakrystią i od strony zachodniej, nad nową kaplicą Świętego Krzyża. Kalenice nad zakrystią i nad dobudówką od strony zachodniej, dowiązane zostały do kalenicy głównej. Znacznej zmianie uległa bryła wieży. W przyziemiu wieża poszerzona została do szerokości świątyni, obudowana i wchłonięta w bryłę kościoła. Wieża otrzymała pełną elewację południową, rozczłonkowaną pilastrami na trzy osie, z których główną część stanowi barokowy portal. Wyżej otrzymała półokrągło zakończone okna. Dachy kościoła przysłonięte zostały prostymi uszakami. Samą wieżę ukształtowano od nowa. Nadbudowana została górna kondygnacja, rozczłonkowana trzema otworami (duże blendy), rozdzielonymi pilastrami. Zakończona została mocno profilowanym gzymsem. Nad tą partią umieszczono ośmioboczny bęben, na którym oparto barokowe hełmy. W 1898 r. umieszczono na niej nowy zegar. Przy zachodnim ramieniu transeptu dobudowano wielką kruchtę, która stanowiła drugie wejście do kościoła. Stara zakrystia poza zmiana dachów i szczytów otrzymała wejście od strony północno-wschodniej i duże otwory okienne (zakończone półokrągło) w pierwszej kondygnacji. Zlikwidowane zostały okna umieszczone poprzednio w północnej elewacji. Wszystkie pilastry umieszczone na parterze otrzymały wysokie bazy. Znacznej zmianie uległa kaplica św. Krzyża oparta na rzucie wieloboku z dość płaską kopuła. Otrzymała duże otwory ujęte w pilastry. Po ostatniej przebudowie bryły kościoła w latach 1894-1896 zmieniło się wnętrze kościoła. Przebudowano i powiększono chór oraz zakupiono nowe organy.

Info za [ www.parafia.pszczew.com]