Pierwszy tramwaj konny w Poznaniu wyjechał na trasę w 1880 r. r., natomiast pierwszą linię elektryczną uruchomiono w 1898 r.

Ulica powstała około XIX wieku. Stanowiła pierwotnie część ul.Młyńskiej, sięgającej od Św.Marcina do ul.Solnej. W roku 1885 część południową, od Św.Marcina do placu Nowomiejskiego, nazwano "Górną ulicą Młyńską", część północną zaś "Dolną ulicą Młyńską". Gdy odzywały się głosy przeciw tej nazwie i "Górną Młyńską" adjacenci i policja chcieli nazwać ulicą Wiktorii, burmistrz Herse - opierający się stale nazwom niemieckopatriotycznym - pozostawił dla południowej części dawną nazwę "ul.Młyńskiej". Dopiero w roku 1891 przezwano ją na "ul.Wiktorii", na cześć żony cesarza Fryderyka, która odwiedziła w roku 1888 podczas powodzi. W mowie potocznej długo jeszcze utrzymała się nazwa "ul.Młyńskiej" tak powszechnie, że w roku 1905 Magistrat próbował nazwę tę przywrócić. Z powodu sprzeciwu prezydium policji zmiana ta nie doszła do skutku. Ulicę tę podzieliła w roku 1920 Rada Miejska na "ul.Gwarną" i "ul.Mielżyńskiego". Magistrat uchwalił całą ulicę nazwać "ul.Sew. Mielżyńskiego". Prezydium policji ogłosiło według uchwały Rady, zniosło jednak na interwencję Magistratu 05.10.1920 nazwę "ul.Gwarnej". Później Magistrat przyjął uchwałę Rady, dzięki czemu od początku roku 1921 "ul.Gwarna" sięga od ul.Fredry do Św.Marcina. Nazwa uzasadnia się wielkim ruchem na tej ulicy.

Opis Z.Zaleskiego