Kościół wzniesiony w XVI wieku.

W XIX wieku przebudowano szczyty budowli i wieżę.

Późny gotyk.



Kościół usytuowany w centrum wsi, w otoczeniu starych drzew, w odległości 200 m od zbiegu linii kolejowej i szosy do Dobrowa. Orientowany.

Murowany z cegły i kamienia, tynkowany. Wieża drewniana, strop i wiązania dachu również drewniane. Więźba dachowa krokwiowo-jętkowa. Budowla oszkarpowana.

Kościół wzniesiony na planie prostokąta, salowy. Zakrystia na planie kwadratu, dobudowana na osi w zakończeniu prezbiterium. Wieża nadbudowana nad nawą.

Bryła jednokondygnacyjna z dwuspadowym dachem krytym dachówką, wieża kryta piramidalnym dachem pobijanym blachą. Elewacja frontowa budowli-zachodnia jednoosiowa. Na osi otwór zwieńczony półkoliście w ostrołukowej blendzie drawniany Szalowany podobnie jak wieża pionowo. W wieży, poobu stronach osi symetrycznie dwa niewielkie prostokątne okna.

Elewacja północna czteroostowa. Na osiach trzy okna zwieńczone ostrołukowo, szklone witrażami, czwarte okno -prostoką-ne w płycinie ostrołukowej. Między oknami szkarpy. Elewacja północma zakrystii jednoosioowa, na osi okno ostrołukowe.

Elewacja wschodnia trójosiowa. Na osi głównej dobudowana zakrystia z umieszczonym centralnie wejściem, zwieńczonym półkoliście. Symetrycznie, na dwu pozostałych osiach dwa duże ostrołukowe okna, wypełnione witrażami. Szczyt elewacji podzielony lizenami.

Elewacja południowa otwory okienne różnej wielkości, rozmieszczone niesymetrycznie. Zamurowany otwór wejściowy-pozostawiona blenda ostrołukowa. Między otworami szkarpy nierównej wysokości.

We wnętrzu kościoła strop płaski, drewniany wsparty przyściennie zastrzałami. Wyposażenie bardzo skromne, niezabytkowe. Budowla wyposażona jest w instalację elektryczną.

Zabytek.pl