starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 3 głosy | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. śląskie › Katowice › Śródmieście › ul. Staromiejska › Staromiejska 17 |
12 września 2025 , Staromiejska 17
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2014 kwiecień
12 lat 1 miesiąc 2 dni |
Dodane: 13 września 2025, godz. 20:55:15
Autor zdjęcia: ireneusz1966
Rozmiar: 2277px x 1500px
Licencja: CC BY-SA 4.0 Aparat: ILCA-68
1 / 250sƒ / 11ISO 10055mm
1 pobranie 113 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia ireneusz1966
Obiekty widoczne na zdjęciu
Staromiejska 17
więcej zdjęć (8)
Zbudowano: 1899
Połączone kamienice mieszkalno-usługowe (ul. Staromiejska 17 i 19). Kamienica nr 17 została wzniesiona około 1899 r., zaś kamienica nr 19 - w 1896 r., według projektu Ericha Kaila w stylu eklektycznym z elementami zaczerpniętymi z neorenesansu północnego (niemieckiego). W 1907 r. w budynkach, należących do Paula Knelera, otwarto restaurację i teatr kabaretowy, prowadzony przez Aloisa Swobodę. W 1911 r. budynki odkupili bracia Alexander i Marceli Moscovitch, którzy zmienili nazwę teatru na "Apollo". Jego sala miała wytworny wystrój, balkony, a część miejsc usytuowanych było przy stolikach z konsumpcją. Według ówczesnej reklamy, codziennie od 8 wieczorem przedstawiano w niej variétés. Czynny był również bar "Apollo". W latach międzywojennych właścicielami domu nr 17 dalej byli bracia Moscovitch, natomiast właścicielką sąsiedniej kamienicy (nr 19) była Berta Anita Teresa Moscovitch. Prowadziła ona kabaret "Femina", a w budynku i oficynie mieściły się mieszkania służbowe tego kabaretu. W sali teatralnej uruchomiono kino Casino[20] na 600 miejsc, a obok dancing-bar "Tabarin". W budynku nr 19 w połowie lat 30. funkcjonował "Bar Krakowski", prowadzony przez Wawrzyna Kowalskiego, mieszkającego zresztą po sąsiedzku, pod nr 17 m. 2. Po II wojnie światowej, 30 grudnia 1954 r., w sali dawnego kina otwarto "Teatr Satyry". Kilka lat później, 1 grudnia 1958 r., został on włączony organizacyjnie do Teatru Śląskiego. Początkowo scena działała pod nazwą "Teatr Komedia", zaś od 1961 r. pod nazwą "Teatr Rozmaitości", wybraną w ramach plebiscytu ogłoszonego przez katowicką popołudniówkę "Wieczór". W teatrze grano zarówno lżejszy repertuar jak i poważniejsze sztuki. "Rozmaitości" zostały zamknięte 22 grudnia 1971 r. ze względu na rzekome zagrożenie pożarowe
Źródło: Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]
Źródło: Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]
ul. Staromiejska
więcej zdjęć (394)
Dawniej: Mollwitzstrasse, Querstrasse, Pierackiego, Poprzeczna, Korfantego, Wieczorka
Ulica Staromiejska w Katowicach − jedna z najstarszych ulic w katowickiej dzielnicy Śródmieście. Rozpoczyna swój bieg od skrzyżowania z ulicą św. Jana obok Rynku. Krzyżuje się z ulicą Dyrekcyjną. Kończy bieg przy ulicy Andrzeja Mielęckiego. Przez władze miasta ulica jest zaliczana do przestrzeni publicznych o funkcji reprezentacyjnej i integrującej.
Historia:
Ulica początkowo była częścią traktu, prowadzącego do Mysłowic. W 1856 została skrócona, jej bieg wyprostowano; ulicę nazwano Querstraße (pol. Poprzeczna). Dzięki staraniom hrabiego Thiele-Wicklera w latach 60. XIX wieku w Katowicach powstały pierwsze kanały. Służyły odprowadzaniu ścieków z zabudowań dworskich. Jeden z nich przebiegał od skrzyżowania Querstraße, obecnie ul. Staromiejskiej, z ulicą Johanesstraße, dzisiejszą ul. św. Jana, przez ulicę Pocztową, do stawu hutniczego Huty Marta powstałego z rozlewiska rzeki Rawy. W 1902 powstała księgarnia polska "Górnoślązak" Telesfora Nowickiego. W 1905 przy tej ulicy działało nielegalne Towarzystwo im. Tomasza Zana, jego siedzibą była polska księgarnia T. Nowickiego. Na parterze oficyny z numerem 17 od 1907 do początku II wojny światowej działał teatr, przekształcony w 1911 w kinoteatr Apollo[6] (potocznie nazywany był "jamą występków"[7]). Od 1909 wprowadzono w nim stałe projekcje filmowe. Teatr wznowił pracę w 1954; nosił między innymi nazwy: "Satyry", "Komedia" i "Rozmaitości". W kamienicy nr 5 działa najstarsza restauracja na ul. Staromiejskiej − Tatiana (pierwszą była restauracja pod numerem 2, ale została zlikwidowana). W latach międzywojennych nosiła nazwę Carlton. W latach 1922−34 ulica nosiła nazwę Staromiejska. W 1934 nadano jej imię zamordowanego przez nacjonalistów ukraińskich Bronisława Pierackiego. W latach niemieckiej okupacji Polski (1939−1945) nosiła nazwę Mollwitzstraße, w latach 1945−1947 Bronisława Pierackiego, w latach 1947−1950 Wojciecha Korfantego, w latach 1950−1990 Józefa Wieczorka'[12][13]. Uchwałą Rady Miasta Katowice nr VIII/44/90 z 8 października 1990 przywrócono nazwę Staromiejska. W 1996 ulicę przekształcono w deptak.
W kamienicy pod numerem 7 urodził się Sławomir Idziak. Józef Holas (dziadek artysty) kupił w 1933 zakład fotograficzny pod tym numerem od Langego. Wojna i okupacja nie przerwała pracy zakładu.
Źródło:
Historia:
Ulica początkowo była częścią traktu, prowadzącego do Mysłowic. W 1856 została skrócona, jej bieg wyprostowano; ulicę nazwano Querstraße (pol. Poprzeczna). Dzięki staraniom hrabiego Thiele-Wicklera w latach 60. XIX wieku w Katowicach powstały pierwsze kanały. Służyły odprowadzaniu ścieków z zabudowań dworskich. Jeden z nich przebiegał od skrzyżowania Querstraße, obecnie ul. Staromiejskiej, z ulicą Johanesstraße, dzisiejszą ul. św. Jana, przez ulicę Pocztową, do stawu hutniczego Huty Marta powstałego z rozlewiska rzeki Rawy. W 1902 powstała księgarnia polska "Górnoślązak" Telesfora Nowickiego. W 1905 przy tej ulicy działało nielegalne Towarzystwo im. Tomasza Zana, jego siedzibą była polska księgarnia T. Nowickiego. Na parterze oficyny z numerem 17 od 1907 do początku II wojny światowej działał teatr, przekształcony w 1911 w kinoteatr Apollo[6] (potocznie nazywany był "jamą występków"[7]). Od 1909 wprowadzono w nim stałe projekcje filmowe. Teatr wznowił pracę w 1954; nosił między innymi nazwy: "Satyry", "Komedia" i "Rozmaitości". W kamienicy nr 5 działa najstarsza restauracja na ul. Staromiejskiej − Tatiana (pierwszą była restauracja pod numerem 2, ale została zlikwidowana). W latach międzywojennych nosiła nazwę Carlton. W latach 1922−34 ulica nosiła nazwę Staromiejska. W 1934 nadano jej imię zamordowanego przez nacjonalistów ukraińskich Bronisława Pierackiego. W latach niemieckiej okupacji Polski (1939−1945) nosiła nazwę Mollwitzstraße, w latach 1945−1947 Bronisława Pierackiego, w latach 1947−1950 Wojciecha Korfantego, w latach 1950−1990 Józefa Wieczorka'[12][13]. Uchwałą Rady Miasta Katowice nr VIII/44/90 z 8 października 1990 przywrócono nazwę Staromiejska. W 1996 ulicę przekształcono w deptak.
W kamienicy pod numerem 7 urodził się Sławomir Idziak. Józef Holas (dziadek artysty) kupił w 1933 zakład fotograficzny pod tym numerem od Langego. Wojna i okupacja nie przerwała pracy zakładu.
Źródło: