Po raz pierwszy w źródłach pisanych kamienica pojawiła się w 1521 r. w postaci wzmianki przy opisie sąsiedniego budynku. Jednak właśnie dzięki tej drobnej informacji udało się poznać pierwszego z odnotowanych właścicieli obiektu – był nim Maciej Materna. W 1526 r. właściciel postanowił sprzedać kamienicę Wojciechowi z Ratna. Nieruchomość nie pozostała na długo w rękach nowego posiadacza, już w 1535 r. nabył ją Filip Jarek wraz z żoną Katarzyną. Po śmierci Filipa Jarka około 1547 r. dobra odziedziczyła wdowa, która wkrótce sprzedała połowę dobytku Wojciechowi Ślusarzowi. Niedługo po tym Wojciechowi udało się połączyć całą kamienicę w swoim ręku. Dawna kamienica „Jerkowska” zaczęła być rozpoznawana jako „Ślusarzowska”. Po śmierci Wojciecha dobra odziedziczyła jego żona Elżbieta, następnie zaś po matce przejęły ją około 1587 r. dwie córki, Regina oraz Emerencjana, wraz z małżonkami. Po śmierci Emerencjany w 1603 r. jej część odziedziczył trzeci mąż, Jan Szulc, druga natomiast połowa pozostawała w posiadaniu Reginy Heltowej.