Zabytkowa kamieniczka z drugiej połowy XVIII wieku, w zwartej zabudowie, przebudowana w XX wieku. Budynek wukondygnacjowy, szczytowy, z dwukondygnacjowym szczytem. Fasada z połowy XIX wieku. Okna w obramieniach tynkowych, podział elewacji gzymsami międzykondygnacyjnymi. Dach naczółkowy, kryty dachówką karpiówką podwójnie w koronkę. Na I
piętrze okna drewniane skrzynkowe, pozostałe okna wymienione na nowe. Elewacja wykończona tynkiem cementowo-wapiennym.
źródło : Kazimierz Rzewuski - Projekt techniczny
Obiekt wpisany do rejestru zabytków od 1986 r.