Zgierska egzekucja była największą zbrodnią, dokonaną przez Niemców podczas II wojny światowej w Kraju Warty – regionie bezpośrednio wcielonym do III Rzeszy. Byłą to akcja odwetowa za zastrzelenie oficerów Gestapo przez sierżanta Wojska Polskiego Józefa Mierzyńskiego. Konsekwencją tego były liczne aresztowania w Zgierzu, Łodzi i okolicznych miastach. 20 marca 1942 r. na Plac Stodół zwołano ludzi, aby byli świadkami zbrodni. Po dokonanej egzekucji zwłoki ofiar przewieziono do Lasu Lućmierskiego. Tam pochowane zostały w zbiorowej mogile.