starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 12 głosy | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. dolnośląskie › Wrocław › Stare Miasto › ul. Kazimierza Wielkiego › Kazimierza Wielkiego 65 |
styczeń 1964 , Kamienica przy Słodowej 17. W tle po prawej widoczny fragment dachu słodowni.
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2006 kwiecień
20 lat 1 miesiąc 22 dni |
Dodane: 1 lutego 2012, godz. 13:30:36
Źródło: Muzeum Architektury we Wrocławiu
Rozmiar: 956px x 968px
7 pobrań 974 odsłony 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Cristoforo
Obiekty widoczne na zdjęciu
Kazimierza Wielkiego 65
więcej zdjęć (12)
Zbudowano: 1706
Dawniej: Haus Zu dem drei Tauben, Kamienica Pod Trzema Gołębiami
Kamienica barok, wzniesiona w 1706 (wg daty znajdującej się niegdyś w szczycie) na parceli po-łożonej poza pierwotnym obszarem miasta lokacyjnego. Nie odkryto dotąd w tym miejscu reliktów średniow., ale wiadomo, że już w pot. XVI w. stał tu szczytowy dom. Zapewne w wyniku jego przebudowy powstała ob. kamienica. W 1872 częściowo przebudowano wnętrze, w 1902 w fasadzie wybito dodatkowe wejście do urządzonej na parterze restauracji. Kamienicę remontowano w 1926; po II wojnie świat, odbudowano z uproszczeniem dekoracji fasady, w latach 1970-71 wg proj. J. Ja-błońskiego adaptowano ją na siedzibę Pol. Zw. Wędkarskiego.
Jest to budynek mur. z cegły, tynkowany, 3-kondygnacyjny z 3-kondygnacyjnym szczytem, 3-traktowy. W piwnicach zachowane sklepienia kolebkowe. Fasada parteru boniowana, sień w skrajnej lewej osi. Okna w uszakowych tynkowych obramieniach, dolne kondygnacje szczytu flankowane wolutowymi spływami i artykułowane pilastrami wielkiego porządku.
Arkadiusz Dobrzyniecki
Jest to budynek mur. z cegły, tynkowany, 3-kondygnacyjny z 3-kondygnacyjnym szczytem, 3-traktowy. W piwnicach zachowane sklepienia kolebkowe. Fasada parteru boniowana, sień w skrajnej lewej osi. Okna w uszakowych tynkowych obramieniach, dolne kondygnacje szczytu flankowane wolutowymi spływami i artykułowane pilastrami wielkiego porządku.
Arkadiusz Dobrzyniecki
ul. Kazimierza Wielkiego
więcej zdjęć (1647)
Dawniej: Karlstrasse
Uliczka swą nazwę - Karlstr. - pamiętniającą pobyt we Wrocławiu cesarza Karola IV, otrzymała dopiero w XVIII wieku. Biegła ona wtedy od ul. Krupniczej do ul. Świdnickiej (dziś południowy pas trasy W-Z) za wewnętrznymi murami miejskimi tuż przy starej fosie zwanej Czarną Oławą (Schwarze Ohle). Wcześniej zaliczana była do sterfy miasta zewnętrznego zwanego Pod Słodownikami. Pod koniec XVII i XVIII wieku zmienił się charakter ulicy. Dawne drewniane domki nad fosą i ogrody były stopniowo zastępowane rezydencjami bogatych urzędników i wojskowych. Po podniesieniu Wrocławia do rangi jednej ze stolic Prus przy Karlstr. zaczęła się rozwijać dzielnica rządowa. Najważniejszą budowlą przy tej niewielkiej ulicy był oczywiście dawny pałac Spätgenów przekształcony przez Fryderyka Wielkiego na pałac królewski. Jednak już w pierwszwj połowie XIX wieku głównie za sprawą Żydów w większości domów znajdowały się sklepy i warsztaty. Kolejne wielkie zmiany w wyglądzie ulicy planowano już w latach dwudziestych XX wieku. Miały one polegać na likwidacji zaułków powstałych w miejscu zasypanej w XIX w. Czarnej Oławy i utworzeniu w ich miejscu szerokiej drogi. Na realizację tych planów przyszło jednak jeszcze poczekać kilkanaście lat.
Zniszczenia wojenne nie ominęły niestety i tego rejonu. Z gęstej zabudowy między wąskimi zaułkami pozostała tylko kupa gruzu i puste place. Do 1945 r. dawna Karlstr. nosiła nazwę ul. Karola. W tym roku patronem ulicy został Kazimierz Wielki (1310-1370), ostatni król Polski z dynastii Piastów. W połowie lat 70. przystąpiono do budowy szerokiej arterii komunikacyjnej, co pociągnęło ze sobą wyburzenie kilku budynków oraz likwidację kilku ulic i zaułków.
W skład północnego pasa nowej trasy weszyły:
- pl. św. Krzysztofa (Christophoriplatz) - fragment na północ od kościoła św. Krzysztofa
- Zaułek Pokutniczy (Altbüßer-Ohle) - biegł od ul. Ofiar Oświęcimskich do ul. Szewskiej
- Zaułek Zamkowy (Schloß-Ohle) - biegł od ul. Świdnickiej do ul. Gepperta
- ul. Siedmiu Kół (Sieben-Rade-Ohle) - biegła od ul. Gepperta do pl. Bohaterów Getta
- Zaułek Ruski (Reussen-Ohle) - biegł od pl. Bohaterów Getta do ul. św. Mikołaja
- ul. Białoskórnicza (Weissgerbergasse) - południowy odcinek do ul. Ruskiej do ul. św. Mikołaja
Na południowy pas złożyły się:
- ul. Słodowa (Hummerei) - od pl. św. Krzysztofa do ul. Świdnickiej
- ul. Kazimierza Wielkiego (Karlstr.) - od ul. Świdnickiej do ul. Krupniczej
- ul. Złote Koło (Goldene-Rade-Gasse) - od pl. Bohaterów Getta do ul. Ruskiej
- ul. Nowy Świat (Neueweltgasse) - południowy odcinek między ul. Ruską i ul. św. Mikołaja.
Zniszczenia wojenne nie ominęły niestety i tego rejonu. Z gęstej zabudowy między wąskimi zaułkami pozostała tylko kupa gruzu i puste place. Do 1945 r. dawna Karlstr. nosiła nazwę ul. Karola. W tym roku patronem ulicy został Kazimierz Wielki (1310-1370), ostatni król Polski z dynastii Piastów. W połowie lat 70. przystąpiono do budowy szerokiej arterii komunikacyjnej, co pociągnęło ze sobą wyburzenie kilku budynków oraz likwidację kilku ulic i zaułków.
W skład północnego pasa nowej trasy weszyły:
- pl. św. Krzysztofa (Christophoriplatz) - fragment na północ od kościoła św. Krzysztofa
- Zaułek Pokutniczy (Altbüßer-Ohle) - biegł od ul. Ofiar Oświęcimskich do ul. Szewskiej
- Zaułek Zamkowy (Schloß-Ohle) - biegł od ul. Świdnickiej do ul. Gepperta
- ul. Siedmiu Kół (Sieben-Rade-Ohle) - biegła od ul. Gepperta do pl. Bohaterów Getta
- Zaułek Ruski (Reussen-Ohle) - biegł od pl. Bohaterów Getta do ul. św. Mikołaja
- ul. Białoskórnicza (Weissgerbergasse) - południowy odcinek do ul. Ruskiej do ul. św. Mikołaja
Na południowy pas złożyły się:
- ul. Słodowa (Hummerei) - od pl. św. Krzysztofa do ul. Świdnickiej
- ul. Kazimierza Wielkiego (Karlstr.) - od ul. Świdnickiej do ul. Krupniczej
- ul. Złote Koło (Goldene-Rade-Gasse) - od pl. Bohaterów Getta do ul. Ruskiej
- ul. Nowy Świat (Neueweltgasse) - południowy odcinek między ul. Ruską i ul. św. Mikołaja.