Ochronka dla Dziewcząt Wyznania Mojżeszowego istniała od 1885 r. W 1899 r. Jakub Hertz i jego żona Anna (córka I. K. Poznańskiego) nabyli działkę przy ul. Północnej, na której miała powstać nowa siedziba ochronki. Autorem projektu był "nadworny" architekt Poznańskich Adolf Seligson. Następnie pełnił on również rolę kierownika budowy. Budynek oddano do użytku w 1900 roku. Pod gzymsem wieńczącym fronton budynku umieszczono napis (po rosyjsku i po polsku): "Ochronka dla dziewcząt. Dar Jakuba i Anny małżonków Hertz".
W listopadzie 1920 r. budynek został zarekwirowany na cele umieszczonego tu szpitala wojskowego. Od 1927 r. gmina żydowska ponownie objęła budynek i do wybuchu II wojny światowej mieścił się tu dom dla sierot i żłobek. Podczas okupacji Niemcy również przeznaczyli obiekt na szpital.
Po wyzwoleniu w budynku mieściły się instytucje MSW, aż do 2003 r., kiedy budynek przekazano pierwotnym właścicielom, czyli gminie żydowskiej. Od niej, w 2004 roku, całą nieruchomość nabyła na swoją siedzibę Łódzka Okręgowa Izba Inżynierów Budownictwa. Po przeprowadzeniu gruntownego remontu budynek do dziś jest użytkowany przez tą organizację.