Klasycystyczny dwór wybudowano w środkowej części założenia, na zakończeniu osi utworzonej przez aleję wjazdową, na rzucie prostokąta dwoma ryzalitami od południa. Bryła, murowana z cegły, parterowa, podpiwniczona, przekryta dachem wielospadowym krytym dachówką ceramiczną urozmaicona jest od frontu portykiem wgłębnym w wielkim porządku przekrytym dwuspadowym zadaszeniem oraz trzema wtórnymi lukarnami w pd. połaci dachu. Elewacja frontowa, północna dworu, jest dziewięcioosiowa, z trzyosiowym portykiem wgłębnym kryjącym niewielkie mezzanino i belkowaniem o doryckim schemacie, wspartym na czterech kolumnach wychodzących nieco przed lico muru. Elewacja południowa, ogrodowa jest ośmioosiowa, z dwoma symetrycznymi, głębokimi ryzalitami, elewacja wsch. czteroosiowa, elewacja zachodnia pięcioosiowa, wszystkie ze skromną dekoracją w postaci obramień okiennych o uszakowej formie z kluczem i profilowanego gzymsu podokapowego wspartego na kamiennych kostkach. We wnętrzu czytelne są trzy trakty podłużne i trzy poprzeczne, z sienią i salonem na osi.

Źródło: