starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 3 głosy | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
polskup
Na stronie od 2023 czerwiec
2 lata 10 miesięcy 26 dni
Dodane: 10 października 2025, godz. 16:51:16
Autor zdjęcia: polskup
Rozmiar: 3648px x 2736px
Aparat: E-420
Obiektyw: OLYMPUS 14-42mm Lens
1 / 125sƒ / 4ISO 10014mm
2 pobrania
100 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia polskup
Obiekty widoczne na zdjęciu
pomniki
Architekt: Andrzej Renes
Zbudowano: 2006
Mosiężna rzeźba przedstawiająca praską kapelę w składzie: skrzypek, akordeonista, gitarzysta, bandżolista i bębniarz znajduje się u zbiegu ulic Floriańskiej i Kłopotowskiego na Starej Pradze w dzielnicy Praga Północ.
Pomnik upamiętniający kapele podwórkowe jest jednym z najnowszych na Pradze.
Inicjatorem powstania rzeźby był arcybiskup Sławoj Leszek Głódź, zaś sam pomnik opierając się na archiwalnych zdjęciach oraz podpatrywaniu współczesnych zespołów warszawskich stworzył rzeźbiarz Andrzej Renes.
Pomnik został skrytykowany przez środowiska artystyczne. Jednak wydaje się, iż okoliczni mieszkańcy nie mają nic przeciwko przesiadywaniu na ławkach wokół wieczorem podświetlanej różnokolorowymi światłami kapeli, a po wysłaniu smsa a można odsłuchać jedną ze stu piosenek, typowo warszawskich, ale też okupacyjnych.
Pomnik został odsłonięty 17 września 2006 roku na placyku przed kurią Warszawsko-Praską. www.twoja-praga.pl
Dawniej: Brukowa, Szeroka, Wójcika
Ulica księdza Ignacego Kłopotowskiego (dawniej Brukowa, Szeroka, Wójcika) – około 600-metrowa ulica, leżąca w obszarze Stara Praga na Pradze Północ. Patronem ulicy jest ksiądz Ignacy Kłopotowski, polski prezbiter katolicki, założyciel Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Loretańskiej, od 2005 roku błogosławiony. Ulica jest jednokierunkowa – ruch odbywa się w stronę Wisły (na południowy zachód). Posiada jedną jezdnię po dwa pasy ruchu.
Powstanie ulicy szacowane jest na drugą połowę XVIII wieku. Ówcześnie nazywana Brukową stanowiła dojazd do tyłów budynków z ulicy Brukowanej (dziś Okrzei), która była dojazdem do mostu Ponińskiego. Z powodu charakteru "zaplecza" na Brukowej utrzymywała się drewniana zabudowa, podczas gdy na sąsiedniej ul. Brukowanej stały już kamienice.

Sytuacja się zmieniła na przełomie XVIII i XIX wieku, już po spaleniu mostu Ponińskiego. Kolejne mosty łyżwowe łączyły lewy brzeg Wisły z ulicą Brukową, co było motorem napędowym rozwoju. Około 1820 roku została poszerzona i przedłużona do ul. Targowej, a w latach 1824-1825 stanęła przy niej klasycystyczna Komora Wodna. Około 1836 w miejscu dzisiejszego Centrum Praha postawiono zabudowania straży pożarnej. W tym samym roku po drugiej stronie ulicy powstał okrągły gmach praskiej synagogi, co spowodowało koncentrację życia społeczności żydowskiej w tym miejscu.

Znaczenie ulicy utrzymywało się aż do oddania do użytku w 1864 roku mostu Kierbedzia. Rozebrano most łyżwowy, a w pobliżu Komory Wodnej wystawiono w latach 1868-1869 okrągły gmach praskich wodociągów. W tym okresie nadano ulicy nową nazwę: Szeroka.

Podczas II wojny światowej bliskość Wisły stała się przekleństwem Szerokiej. Wiele budynków na odcinku od Wybrzeża Szczecińskiego do ul. Jagiellońskiej zostało zniszczonych, wiele też później rozebrano. Po zakończeniu wojny ulica zyskała częściowo nową zabudowę, a w 1949 roku jej patronem został lewicowy działacz Karol Wójcik. W 1950 roku na miejscu dawnego zespołu szkół powszechnych wybudowano siedzibę ówczesnych władz dzielnicy, gdzie obecnie mieści się Urząd Dzielnicy Praga Północ.
W 1991 roku patronem ulicy został ks. Ignacy Kłopotowski.