Restauracja "U Wnuka" znajduje się w jednym ze starszych budynków przy ul. Kościeliskiej. Pod koniec XIX w. była tutaj pierwsza zakopiańska karczma i sklep - obie prowadzone przez żydowskiego przedsiębiorcę z Nowego Targu - Samuela Riegelhaupta.

Dom, wybudowany przez brata Sabały - Józefa Krzeptowskiego około połowy XIX wieku, podobno jako pierwszy w Zakopanem budynek piętrowy, był miejscem, gdzie funkcjonowało pierwsze kasyno Towarzystwa Tatrzańskiego i pierwszy urząd pocztowy, tutaj 4 marca 1904 r. założono najważniejszą na Podhalu organizację regionalną - Związek Górali, tutaj też od 1907 r. działa słynna restauracja, założona przez lwowskiego restauratora Jana Wnuka, który ożenił się z wnuczką budowniczego domu i stworzył jeden z najbardziej znanych lokali gastronomicznych Zakopanego.

Synem słynnego restauratora był urodzony i wychowany właśnie tutaj jeden z największych pisarzy Podhala - Włodzimierz Wnuk (1915-1992). Ukończył gimnazjum im. Sobieskiego w Krakowie i Wydział Prawa Uniwersytetu Poznańskiego, studiował też na Wydziale Filozoficznym UJ. Jako publicysta debiutował w 1936 na łamach "Prosto z mostu". W czasie okupacji więziony w obozach koncentracyjnych w Stutthofie, Sachsenhausen i Gusen, od 1943 r. ukrywał się w Warszawie, gdzie m.in. uczestniczył w powstaniu. Po wojnie mieszkał najpierw w Sopocie, potem w Krakowie. Pracował jako dziennikarz i redaktor Instytutu Wydawniczego PAX. Działał w Zarządzie Głównym Związku Podhalan, był też redaktorem naczelnym "Podhalanki". W swoim pisarstwie (kilkanaście tytułów) najczęściej zajmował się historią Podhala i ruchu regionalnego. W 1990 r. otrzymał za całokształt twórczości Literacką Nagrodę Zakopanego. Pochowany na Starym Cmentarzu.

Z tym samym domem przez wiele lat związana była córka Włodzimierza Wnuka, Joanna Wnuk-Nazarowa, profesor krakowskiej Akademii Muzycznej, długoletnia dyrektorka Filharmonii Krakowskiej i minister kultury i sztuki w rządzie Jerzego Buzka.
Za