Chałupa stanowi część zagrody usytuowanej w środkowej części wsi ok. 3 m od drogi asfaltowej do Urszulina. Chałupa na planie prostokąta szerokofrontowa z sienią umieszczona symetrycznie na przestrzał o jednym wejściu, Budynek konstrukcji zrębowej nakryty jest dachem czterospadowym (krytym słomą) kryjącym więźbę krokwiowo-jętową, Belki zrębu zwęgłowane na jaskółczy ogon ze sporej wielkości ostatkami, Belka przyciesi sosnowa grubsza od ścian zrębu spoczywa bezpośrednio na ziemi, Krokwie zamocowane na zamek i zakołkowane spoczywają na drugiej płatwi. Końce krokwi wystają poza lico ścian. Jęty zamocowane są w krokwiach na nakładkę i zakołkowane, Belki stropowe wraz z zakołkowaną od góry płatwią wystają poza granicę ścian. Nad pomieszczeniami na belkach stropowych ułożone są deski będące stropami i zarazem podłogą dla strychu. Podłoga deskowa w komorze, płyty pilśniowe w izbie, klepisko w sieni. Wszystkie pomieszczenia dostępne z sieni. Otwory drzwiowe ujęte w łątki a okienne w zrębie. Drzwi jednoskrzydłowe, deskowe na żelaznych zawiasach. Dwa otwory w izbie od wschodu i południa. W sieni wejście po drobinie na strych.

Urządzenia ogniowe: w sieni mury kominowe, tył pieca chlebowego, w izbie trzon kuchenny kaflowy z płytą do gotowania, kapą, piecem chlebowym i kaflowym ogrzewalnikiem. Trzon kuchenny połączony na strychu "świnką " z kominem. Część mieszkalna południowo-zachodnia i wschodnia obita papą a pozostała bielona. Wewnątrz chałupa bielona oprócz komory. Budynek posiada instalację elektryczną.

Podwalina pogrążona w ziemi. Zakończenia krokwi uległy częściowemu zniszczeniu. Konstrukcje dachowa lekko pochylona. Stan techniczny pozostałej reszty dobry.

Źródło: M. Michoński – „ Karta Ewidencji Zabytków Architektury i Budownictwa - Chałupa Andrzejów 34”, 1980