Chałupa wchodzi w skład zagrody położonej we wschodniej części wsi około 6 m na pn.-wsch. od drogi asfaltowej biegnącej do Urszulina. W skład zagrody wchodzi ponadto usytuowana po stronie zachodniej obora, od pn. stodoła i od wschodu szopa na narzędzia rolnicze.

Chałupa na planie prostokąta szerokofrontowa, dwutraktowa z sienią na przestrzał oraz zajmującą całą głębokość traktu stajenką. Pomieszczenia traktów posiadają zróżnicowaną szerokość. Budynek konstrukcji zrębowej nakrywa dach dwuspadowy z naczółkiem (kryty słomą) kryjący więźbę krokwiowo – jętową. Belki zrębu zwęgłowane

na jaskółczy ogon z niewielkimi ostatkami. Belka przyciesi dębowa szersza połączona od wschodu na zamek piorunowy. Krokwie zaczopowane w belki stropowe. Jęty połączone z krokwiami na nakładkę kołkowaną. Do skrajnych kozłów pod jętką od zewnątrz przybite są pionowo szalujące szczyt deski. Końce desek zachodzą na zrąb chałupy. Belki stropowe wystające końcami poza lico ścian podbite są poziomymi długimi deskami. Na belkach stropowych ułożone są deski tworzące strop dla pomieszczeń zarazem podłogę strychu. W sieni i stajni klepisko w pozostałych pomieszczeniach a więc obydwu komorach, kuchni i izbie pokoju podłoga deskowa. W sieni znajdują się wejścia osobne do każdej komory, do kuchni i izby (pokoju). Dodatkowo skomunikowana jest kuchnia z izbą (pokój) oraz komora od północy ze stajnią. Stajnia posiada również osobne wejście usytuowane na przestrzał od strony północnej i południowej. Otwory drzwiowe ujęte są w łątki, okienne w zrębie. Drzwi wejściowe z południa do chałupy, z kuchni do izby (pokoju) oraz z sieni do izby dwuskrzydłowe płycinowe, pozostałe jednoskrzydłowe deskowe. Okna w kuchni, izbie (pokoju) dwuskrzydłowe, sześciodzielne. W komorach po jednym małym okienku od północy i południa.

Urządzenia ogniowe: w sieni mury kominowe z małą płytą do gotowania, w kuchni trzon kuchenny kaflowy z płytą do gotowania, kapą, piecem grzewczym – kaflowym.

Cała chałupa z zewnątrz bielona, wewnątrz także oprócz stajni. Budynek posiada instalację elektryczną.

Źródło: M. Michoński – „ Karta Ewidencji Zabytków Architektury i Budownictwa - Chałupa Andrzejów 52”, 1980