Chałupa zwrócona szczytem na północ w odległości około 12 m od drogi polnej biegnącej skrajem zabudowań przysiółka. W głębi w kierunku południowym częściowo obora.

Chałupa na planie prostokąta, szerokofrontowa z symetrycznie umieszczoną sienią.

Budynek konstrukcji zrębowej nakryty dachem dwuspadowym (krytym

słomą) kryjącym więźbę krokwiową. Belki zrębu zwęgłowane na jaskółczy ogon z niewielkimi ostatkami., Belka przyciesi dębowa szersza od belek zrębu ścięta od góry (sokół) opiera się na kamiennej podmurówce. Krokwie z wysuniętymi końcami połączone są na zacios z płatwią i zakołkowane wraz z belkami stropowymi. Do skrajnych kozłów przybite są od zewnątrz pionowo szalujące szczyt deski z przybitym u dołu pulpitowym daszkiem okapnikowym. Wspiera on się na drewnianych wspornikach przybitych do zrębu. Belki stropowe o ukośnie ściętych ku górze zakończeniach wystają poza lico ścian. Na zakończeniach belek spoczywa płatew zakołkowana co drugą belkę. Nad pomieszczeniami również na belkach stropowych leżą deski tworzące strop i zarazem podłogę strychu. Wszystkie pomieszczenia posiadają klepisko i są dostępne z sieni. Otwory drzwiowe i okienne zamocowane są w łątkach. Drzwi jednoskrzydłowe deskowe, Dwa okna w izbie dwuskrzydłowe umieszczone są w ścianie południowej (szczytowy) i wschodnie.

Urządzenia ogniowe: W sieni mury kominowe z małą kuchenką posiadającą płytę do gotowania. W izbie trzon kuchenny z płytą do gotowania, piecem chlebowym (pod nią)

Kapą i ogrzewalnikiem. Urządzenia ogniowe bielone. Wewnątrz ściany i strop izby obity płytami gipsowymi, bielonymi. Na zewnątrz chałupa bielona. Budynek posiada instalacja elektryczna.

Źródło: M. Michoński – „ Karta Ewidencji Zabytków Architektury i Budownictwa - Chałupa Andrzejów 66”, 1980