Po śmierci Marszałka obelisk ufundowali mieszkańcy Otwocka dla upamiętnienia jego pobytu w tym mieście. Był wykonany w kopalni bazaltu w Janowej Dolinie na Wołyniu[1]. Dr Władysław Wajdenfeld, właściciel posesji przy ul. Kościuszki 18, podarował na ten cel Radzie Miejskiej narożnik swojej nieruchomości[3]. Pomnik został uroczyście odsłonięty 11 listopada 1938 roku w 20. rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości[4]. Stanął w pobliżu pensjonatu Jadwigi Nesterowicz. Obelisk przetrwał wojnę: prawdopodobnie w jej czasie, a na pewno po wojnie leżał na poboczu skrzyżowania ulic Kościuszki i Żeromskiego (kilkaset metrów od miejsca, w którym stał przed wojną). Na przełomie lat 50. i 60. „zaginął”. Po 1989 roku okazało się, że zaopiekowali się nim pracownicy Muzeum Ziemi PAN w Warszawie (zagipsowali go i ułożyli napisem do ziemi). Dzięki anonimowej informacji, „odnalazł” go w 1991 roku Eugeniusz Dąbała – honorowy prezes Spółdzielni Rzemieślniczej w Otwocku.
Odrestaurowany pomnik powrócił na dawne miejsce w 1991 roku. Napis na nim brzmi: Józef Piłsudski przybył z frontu do Warszawy dla narad z przywódcami społeczeństwa stolicy, zmuszony przez okupantów do jej opuszczenia zatrzymał się w pobliskim domu dziś nie istniejącym i tu narady prowadził 20 VIII – 4 IX 1915 r.
Od 1991 roku większość otwockich uroczystości państwowych i miejskich odbywa się przy tym obelisku. Za: