W latach 1866-1878 za czasów hrabiego Józefa Zamoyskiego wybudowany został w Starej Wsi pałac.Mógł on być wzniesiony na miejscu dawnego dworu lub częściowo na jego fundamentach. Budynek jest podpiwniczony, ma dwie kondygnacje, a całość przykrywa czteropasadowy dach. Rezydencja miała przypominać włoską willę. Dlatego zaprojektowano ją w stylu neorenesansowym, zaś teren wokół pałacu zagospodarowano jako park krajobrazowy. Centrum parku stanowiło niewielkie jeziorko służące latem jako idealne miejsce do pływania łódką, zimą - jako lodowisko. Przypuszcza się że projektodawcą pałacu był znany w Warszawie włoski architekt Leonardo Marconi ( min. był on twórcą gmachu Banku Handlowego w Warszawie, siedziby Stowarzyszenia Architektów Polskich, a także jeszcze kilku innych budynków w stolicy ). Dzięki temu ten wybitny architekt pozostawił pod Kołbielą przykład swojego talentu będący zarówno przykładem XIX wiecznej rezydencji oraz dowodem prężnej działalności Zamoyskich na tym terenie. Jednak z upływem czasu majątek zaczął podupadać. Wynikało to z trudnej sytuacji finansowej Józefa Zamoyskiego. Był on zmuszony do stopniowego odsprzedawania swoich ziem w okolicy, aby uzyskać środki na płace dla pracowników, a także na zapewnienie sobie utrzymania. Kiedy zmarł resztka majątku przeszła w ręce szwajcarskiego banku. W czasie II wojny światowej pałac zajęła niemiecka żandarmeria. W 1944 mieścił się tu radziecki szpital polowy, później szkoła podstawowa. Od 1950 roku miały w pałacu swoją siedzibę kolejne szkoły zawodowe. Obecnie jest to internat Zespołu Szkół.

Dziś wygląd pałacu bardzo się różni od pierwowzoru. Odpadające ze ścian tynki, rozsypujący się taras przypominają o potrzebie remontu i przywrócenia rezydencji dawnej świetności. Jednak ze względu na koszty nie będzie to takie proste.
więcej: