Przedwojenny dom, użytkowany jako schronisko zarządzane przez lubelski oddział Almaturu został sprzedany w II połowie lat 90. XX wieku osobie prywatnej. W niedługim czasie budynek spłonął. Jego właściciel wystawił na miejscu i przyziemiu starego budynku nowy, pozbawiony wad starego, z których do największych należało wcześniejsze zakonserwowanie drewna ksylamitem, preparatem bardzo toksycznym, którego zapach unosił się przez dziesięciolecia i utrzymywał w ubraniach turystów po powrocie do domu, nawet po praniu.

Oficjalna strona obecnego Gościńca: