Siedziba władz miejskich usytuowana pośrodku rynku będącego jednocześnie miejscem odbywania się targów powstała prawdopodobnie na przełomie XV i XVI wieku. Ratusz, jak i zabudowa mieszkalna wielokrotnie ulegał zniszczeniom w wyniku pożarów. Płonął m.in. w latach 1719 i 1757. Po tym ostatnim pożarze odbudowano go w 1766 r.

Odbudową, która nadała budynkowi barokowy wystrój pokierował Jan Marcin Pohlman pełniący funkcję królewskiego inspektora budowlanego. W tym samym czasie wzniesiono także zespół kupieckich kamienic przylegających do ratusza. Z dawnego obiektu pozostały, poza murami piwnic i przyziemia m. in. XVI-wieczny kamienny, renesansowy portal oraz tablica ufundowana z inicjatywy ewangelickiego pastora z Wrocławia Adama Quasiusa, urodzonego właśnie w Byczynie, upamiętniająca odbudowę z 1719 r.

Kolejna przebudowa siedziby rajców miejskich miała miejsce w 1889 r. Barokowo-klasycystyczny budynek przetrwał do 1945 r., kiedy został zniszczony w czasie zajmowania miasta przez oddziały Armii Czerwonej. Ruina ratusza na Rynku w Byczynie stała do lat 60-tych XX wieku. Odbudowę zabytku rozpoczęto w 1963 r. Trwająca cztery lata rekonstrukcja przywróciła dawny wygląd budynku oraz przyległych kamienic.

Zespół ratusza i kamienic kupieckich wpisano w 1951 r. do rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa.

Źródło: