Przy skrzyżowaniu dróg w centrum wsi eklektyczny kościół św. Michała Archanioła, z pseudobarokową wieżą, wzniesiony w latach 1911-1913 wg proj. Stefana Karwatki (na miejscu świątyni drewnianej z 1732 r.) Spalony w 1945 r., został odbudowany w 1947 r. Cokół świątyni z kostek kamiennych. W ołtarzu głównym (przeniesionym tu być może z kościoła poewangelickiego w Kaszczorze) dwie późnorenesansowe rzeźby z pocz. /XVII w.: św. Wawrzyńca i św. Szczepana oraz obraz Matki Boskiej Pomocy Nieustającej (przywieziony tu z Torunia przez ojców Redeptorystów). Dwa ołtarze boczne: lewy Serca Jezusowego, z malutkim obrazem MB ze świętym Janem z XBIII w. i zasłaniającym go obrazem św. Michała Archanioła, w części górnej prawy NMP Częstochowskiej, z obrazem św. Stanisława Kostki. Rzeźby nad amboną i chrzcielnicą wykonał ok. 1945-48 Edward Przymuszała z Wolsztyna, uczeń Marcina Rożka. Po obu stronach wejścia do kościoła dwa epitafia: ks. Edwarda Gramlewicza (1878-1940), tutejszego proboszcza, zamęczonego w Forcie VII w Poznaniu i ks. Antoniego Tomińskiego (1903-42), pochodzącego z Siedlca, proboszcz a Bogdaju koło Ostrowa wielkopolskiego, zmarłego w Dachau.