W XV w. folwark Osiny wchodził w skład dóbr końskowolskich należących do rodziny Konińskich, potem Tęczyńskich. W XVII w. właścicielką - w drodze dziedziczenia - została Zofia Stanisławska, potem w XVIII w. Sieniawscy i Czartoryscy. Po powstaniu listopadowym majątek Czartoryskich został skonfiskowany na rzecz skarbu państwa. W 1894 r. z dóbr wydzielono folwark Osiny i sprzedano Marcinowi Arcimowiczowi. W 1921 r. w ramach tzw. „małej reformy rolnej” majątek Osiny rozsprzedano, została tylko niewielka część dzierżawiona przez rodzinę Kruszewskich. Po II wojnie światowej zespół dworsko-parkowy został przejęty na rzecz skarbu państwa i przekazany w użytkowanie Instytutowi Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa w Puławach. Dwór w Osinach był wzmiankowany już w 1617 r. Kolejny, drewniany budynek dworu wzniesiono w 1765 r. i przebudowano w poł. XIX w. Główny trzon założenia dworskiego powstał w XVIII w. Z 1865 r. pochodzi plan folwarku ukazujący park, dwór i szereg budynków gospodarczych w otoczeniu zbiorników wodnych. Przed dworem znajdował się podjazd. W parku znajdowały się dwie symetryczne aleje. Na północny zachód położny był zespół folwarczny z majdanem i własną zielenią w centrum. Do czasów współczesnych przetrwały XXVIII wieczny spichlerz i dwie stodoły, pierwsza z końca XVIII w. i druga z połowy XIX w. Nie zachowały się XVIII wieczne oficyny. Dwór został rozebrany w 1968 r. ze względu na zły stan techniczny. Był to parterowy budynek z rodzajem ganku od frontu o trzech wejściach zaznaczonych otwartymi półkolistymi arkadami, z dachem krytym gontem. IUNG w Puławach wprowadził szereg nowych budowli administracyjnych, gospodarczych i mieszkalnych, rozbierając relikty starych. Układ parku zatracił swoją kompozycję. Wiadomości zaczerpnięto z Rejestru Wartości Kulturowych Województwa Lubelskiego, praca zbiorowa pod kierunkiem Jadwigi Teodorowicz-Czerepińskiej, karty ewidencyjnej zespołu dworsko-parkowego autorstwa Grażyny Michalskiej z 2003 r. Zamieszczone w załącznikach fotografie autorstwa Henryka Gawareckiego z 1956 oraz 1963 roku, Anny Frąckiewicz z 1996 r. i Renaty Janukowicz (niedatowane) – znajdują się archiwum WUOZ w Lublinie.