Pierwsza wzmianka o kościele w tym miejscu pochodzi 1286 roku. W połowie XIV wieku świątynia przeszła w ręce klasztoru Ojców Kartuzów z Grabowa, a po reformacji stała się własnością książąt pomorskich. W 1493 r. drewnianą budowlę rozebrano, a w jej miejscu z głazów granitowych został wzniesiony nowy kościół w stylu późnogotyckim. W 1740 dobudowano drewnianą wieżę kościelną w stylu barokowym, zwieńczoną hełmem z ośmioboczną latarnią a na wieży ulokowano empirowy dzwon odlany w 1832 roku. We wnętrzu świątyni znajduje się XVIII-wieczny ołtarz.



Po II wojnie światowej i likwidacji tzw. Enklawy Polickiej przeszedł do jurysdykcje polską. Świątynia została poświęcona 4 sierpnia 1946 roku i nadano jej wezwanie Wniebowzięcia NMP. W latach 50. XX wieku wnętrze kościoła wybiałkowano. W 1987 r. urządzono zakrystie.



Kościół znajduje się w rejestrze zabytków (nr. rej. A-501 z 22 grudnia 1965).