Cudami słynąca od niepamiętnych czasów figura św. Anny do Sobótki została prawdopodobnie przywieziona w XII wieku z Kijowa przez księżniczkę ruską Marię Wloskonissę,żonę Piotra Własta. Dla niej zbudowano kaplicę ( obecne prezbiterium ), której dolne partie zachowały się do dnia dzisiejszego do wysokości okien prezbiterium. Według historyków sztuki obecna figura pochodzi z przełomu XIII i XIV wieku, rzeźbiona w drewnie lipowym w stylu romańskim z drobnymi elementami gotyckimi. Widoczne są na niej również przeróbki barokowe dokonane podczas renowacji w 1699 roku. W 1511 roku bractwo pielgrzymów dobudowało do tylnej kaplicy św. Anny gotycki kościół. Również w tym samym czasie powstała prawdopodobnie kapliczka św. Anny dobudowana z tyłu prezbiterium. Portal z piaskowca i ściana szczytowa pochodzi z XVI wieku, ale widoczne jest na niej duże zamurowane okno gotyckie. Świątynia ta pełniła dwie funkcje : kościoła pogrzebowego i odpustowego. Wskazują na to odprowadzanie zmarłych na przykościelny cmentarz jak również liczne pielgrzymki do cudownego wizerunku św. Anny zarówno ze Śląska jak i z Czech, Moraw, Słowacji i Węgier. Coroczne główne uroczystości miały miejsce w trzeci dzień Zielonych Świąt-rocznicę poświęcenia kościoła. W czasie wojny trzydziestoletniej 10. VI.1633 roku wojska saskie spaliły kościół razem z całym miastem. Po pożarze część okien zamurowano, sklepień nie odbudowano lecz dano płaski sufit-drewniany strop. Prezbiterium zasklepiono kolebką z lunetami. W latach Kulturkampfu władze pruskie w 1875 roku odebrały kościół katolikom i przekazały go gminie starokatolickiej, który odzyskano dopiero w 1893 roku. Po II wojnie światowej kościół do czasu wyremontowania kościoła parafialnego stanowił centrum życia religijnego mieszkańców Sobótki. 17. XII.2000 roku ks kard Henryk Gulbinowicz Arcybiskup Metropolita Wrocławski oficjalnie erygował lokalne Sanktuarium św. Anny