Kępa Potocka – ok. 18-hektarowy obszar zieleni i teren rekreacyjno-wypoczynkowy położony w warszawskich dzielnicach Żoliborz i Bielany. Ograniczają go ulice Wybrzeże Gdyńskie (od wschodu) i ulica Gwiaździsta (od zachodu). Został założony w latach 60. XX wieku na terenach między Wisłą a jej starorzeczem, które jeszcze przed wojną oddzielało od Marymontu wyspę Kępa Potocka. Projektantami założenia byli Karol Kozłowski i Elżbieta Jankowska. Centralnym elementem parku jest starorzecze Wisły, nazywane przez okolicznych mieszkańców „kanałkiem”. Dookoła niego wytyczono alejki dla pieszych, ustawiono ławki i utworzono ścieżki rowerowe. W pobliżu „kanałku” znajduje się też niewielki pawilon z punktem gastronomicznym, a także plac zabaw dla dzieci. Na południowym krańcu parku znajduje się odsłonięty w 2009 roku neon „Światłotrysk” projektu Maurycego Gomulickiego. Nazwa parku wzięła się od Kępy Potockiej – wyspy-łachy, która niegdyś istniała na Wiśle w miejscu parku. Połączenie ze „stałym lądem” Kępa otrzymała po 1931 r. – wtedy w naturalny sposób dzisiejszy „kanałek” stał się starorzeczem. Park wraz z Łachą Kępa Potocka położony jest na terenie Warszawskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 185/30.10.2008 r., poz. 6629).