eś leży w Powiecie Milickim. Oddalona jest około 8 km od Milicza. Z Wrocławiem i Miliczem łączy ją droga, a wcześniej kolej wąskotorowa. W pobliży Pracz leżą takie osady jak Postolin, Sułów, Karminek, Kąsawa i Gruszeczka. W średniowieczu w Praczach dominowała ludność polska, a od XV wieku coraz większą rolę odgrywali napływający tu Niemcy zakładając nowe osady. Po wojnie 30-letniej napływ ten zdecydowanie się zwiększa. Do 1924 roku Niemcy założyli w okolicy 86 osad, w zdecydowanej większości tzw przysiółki. Same Pracze datują swój początek jako wieś rycerska na rok 1358. Od 1364 należała do dóbr księcia Konrada z Oleśnicy. Od 1666 roku pod względem kościelnym podległa była pod parafię w Miliczu.
Pierwotna nazwa Protsch została w 1931 roku zmieniona przez Niemców na Kiefernwalde. Historia nazwy powojennej to dwa projekty Komisji Ustalania Nazw Miejscowości: pierwszy to Braniewice, drugi - Bródź, zaś finalna nazwa to Pracze. Nazwą Protsch pierwotnie objęte były wieś i majątek, który w 1936 roku uległ parcelacji. Wieś w owym czasie zajmowała powierzchnię 732 ha. Część z jej mieszkańców nosiła wówczas typowo polskie nazwiska: Góra, Machnicki, Nowak. Mieszkańcy osady zatrudnieni byli w rolnictwie, rzemiośle jak także w gorzelni, młynie, cegielni czy lesie. W 1945 roku po opuszczeniu wsi przez mieszkańców została ona zasiedlona przez ludność polską pochodzącą z województw: lwowskiego, poznańskiego, łódzkiego, nowogródzkiego, lubelskiego i stanisławowskiego. Osadnicy ci w 1949 roku zajmowali 56 gospodarstw o łącznej powierzchni 396,41 ha. Dziś raczej na uboczu stanowi element szlaków turystycznych Doliny Baryczy, choć cieszyć może fakt , że jest projekt odbudowy kolei wąskotorowej na odcinku Pracze - Milicz.
bonczek/hydroforgroup/2009 na podstawie art. Jadwigi Pawłowskiej "Przemiany w zwyczajach i obrzędowości dolnośląskiej wsi Pracze "Rocznik Wrocławski"1963-1964
