Obecny modrzewiowy kościół św. Anny jest prawdopodobnie już trzecią budowlą na tym miejscu.
Z niepotwierdzonych danych wynika, że drewniany kościół istniał już tu w XV w. W 1502 r. w kościele zostali osadzeni księża misjonarze za sprawą Stanisława Lasockiego. W 1616 r. wzniesiono murowaną kaplicę fundacji wojewody podlaskiego Stanisława Warszyckicgo. W roku 1719 na miejscu starego kościoła wzniesiono nowy z funduszy mieszczanina brzezińskiego Stanisława Bujakiewicza. Zachowana została murowana kaplica. Prawdopodobnie postawiono wówczas drewnianą dzwonnicę i parkanowe ogrodzenie.
Kościół i dzwonnica na początku XIX w. popadły w stan ruiny. W okresie od 1830 r. do lat 40-tych XIX stulecia przeprowadzano drobne prace naprawcze. Kapitalnego remontu świątynia doczekała się w 1861 r., którego inicjatorem był ksiądz A. Szalewski.
Świątynia, choć wybudowana w okresie baroku, nie posiada charakterystycznych cech stylistycznych dla tego okresu. Układ i kształt pomieszczeń kościoła stanowi tradycyjny schemat średniowieczny.
Kościół św. Anny ma konstrukcję zrębową, jest oszalowany, posiada dach kryty gontem zwieńczony sygnaturką. Do nawy o rzucie kwadratu przylega od strony południowej węższe prezbiterium o planie prostokąta. Od wschodu do prezbiterium przylega murowana kaplica pełniąca funkcję zakrystii. Posiada ona rzut kwadratu i wzmocniona jest szkarpą. Po przeciwnej stronie przy zakrystii znajduje się niska, drewniana kruchta.
W ołtarzu głównym kościoła znajduje się cenny obraz Trójcy Świętej z połowy XVII w. Ponad ołtarzem zachowała się belka tęczowa z inskrypcjami, pochodząca zapewne z wcześniejszego kościoła. Na uwagę zasługują również obrazy św. Walentego i św. Barbary, gotycka kropielnica oraz rzeźby nieznanej świętej z l poł. XVII w. oraz Anioła z chustą św. Weroniki.
Stojąca w sąsiedztwie kościoła drewniana dzwonnica z XVIII w. posiada konstrukcję szkieletową, jest oszalowana i nakryta gontowym
dachem namiotowym. Dzwonnica została wzniesiona na planie kwadratu.

[Opis z tablicy informacyjnej przy kościele]