Cerkiew powstała w 1779 r., była odnawiana w 1874 i 1910 r. (wówczas częściowo przebudowana). Według mało wiarygodnych XIX wiecznych przekazów poprzednia cerkiew została zniszczona podczas walk toczonych przez konfederatów barskich, którzy w zamian ufundowali obecną świątynię. Po 1957 r. budowla była użytkowana jako magazyn. W 1958 r. przejęta przez powstałą na wniosek mieszkańców parafię prawosławną w Wysowej. Była to pierwsza taka parafia utworzona po wojnie na terenie Polski południowo-wschodniej. Cerkiew gruntownie remontowano w latach 1962-64 oraz 1996-98.
Łemkowska cerkiew typu północno-zachodniego, przebudowana, orientowana, obecnie dwudzielna. W bryle wyróżnić można kwadratowe prezbiterium i wydłużoną nawę, powiększoną kosztem dawnego babińca.. Od zachodu izbicowa wieża o pochyłych ścianach. Słupy wieży umieszczone są we wnętrzu nawy i przedsionka. To nietypowe rozwiązanie jest efektem przebudowy – pierwotnie słupy obejmowały babiniec. Ściany oszalowane jasnymi, poziomymi deskami i podzielone lisicami. Dachy namiotowe (uzupełnione krótkimi kalenicami), łamane, kryte blachą, zwieńczone baniastymi hełmami. Na izbicy wieży tarcze zegarowe.
Prezbiterium i pierwotna część nawy są nakryte łamanymi kopułami namiotowymi. Kopułę nad nawą wzmacnia ściąg krzyżowy, dziś pozbawiony jednego z ramion. Wnętrze zdobi polichromia architektoniczno-figuralna z końca XIX w. Na kopule nawy przedstawienie Chrystusa w otoczeniu aniołów; w zachodniej, nowszej części nawy strop płaski ozdobiony malowidłem Matki Boskiej.
Ikonostas kompletny, barokowy, XVIII wieczny. Przy północnej ścianie nawy barokowy ołtarz boczny z obrazem Matki Bożej. Wystrój uzupełniają haftowane ukraińskie chusty oraz dwanaście chorągwi procesyjnych.
Wokół cerkwi murowane ogrodzenie z solidną bramką.

Opis pochodzi z : Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda „Cerkwie drewniane Karpat. Polska i Słowacja.” Oficyna Wydawnicza „Rewasz”. Pruszków 2003.