|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 4 głosy | średnia głosów: 6
Lata 1952-1955 , Kościół św. Bartłomieja.Skomentuj zdjęcie
|
Dodane: 31 października 2025, godz. 18:56:46 Źródło: Muzeum Gdańska Autor: Kazimierz Lelewicz ... więcej (160) Rozmiar: 1923px x 2048px
3 pobrania 310 odsłon 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia Desperado Obiekty widoczne na zdjęciu
Cerkiew św. Bartłomieja i Opieki Najświętszej Bogurodzicy więcej zdjęć (25) Zbudowano: 1486-1494 Dawniej: Bartholomei Kirche Zabytek: 302/24.2.1967 obecnie nr 427 Obecna Cerkiew św. Bartłomieja (współcześnie na Starym Mieście), była głównym kościołem parafialnym istniejącego od połowy XV w. Młodego Miasta. Świątynia była wybudowana w stylu gotyckim, jako katolicka. W 1524 stała się świątynią obrządku luterańskiego i była nią aż do roku 1945. W marcu 1945 r. kościół był znacznie zniszczony a odbudowa trwała ponad ćwierć wieku. Opiekę nad nim od zakończenia wojny sprawowali jezuici do roku 1990, następnie kościół stał się świątynią ekumeniczną, by w roku 1996 stać się konkatedrą greckokatolicką, eparchii wrocławsko-gdańskiej . ul. Gnilna więcej zdjęć (43) Dawniej: Faulgraben Gnilna to krótka ulica łącząca Rajską z Łagiewnikami przy Kościele Św. Bartłomieja, lub (jak zapewne woli wielu współczesnym mieszkańców Gdańska) „za Madisonem”. Przedwojenna nazwa ulicy brzmiała „Faulgraben”, co w dosłownym tłumaczeniu znaczy tyle co 'zgniły rów'. Dlaczego tak nieładnie nazwano ulicę? Otóż w tym miejscu przebiegał nieużywany już w końcu średniowiecza właściwie w żadnym celu rów, będący być może pozostałością dawnych północnych umocnień Starego Miasta, a więc resztkami starej miejskiej fosy. Utraciwszy połączenie z systemem wodnym Miasta zbierał już zapewne tylko wodę deszczową i miejskie ścieki, a że powstająca w ten sposób materia nie znajdowała ujścia, zapach w jego pobliżu musiał być dość nieciekawy. Co ciekawe istnieją plany Gdańska, na których ulica ta nazywana jest nie „Faulgraben”, a „Paul Graben”, co sugeruje związek rowu z kimś o imieniu Paul. Jest to jednak efekt pomyłki któregoś z edytorów gdańskich planów z końca XIX w., bezmyślnie następnie przez kilka lat powielanej. Za |