Ogród Botaniczny UW w Warszawie – to ogród botaniczny podlegający Uniwersytetowi Warszawskiemu położony w centralnej części stolicy w sąsiedztwie Ogrodu Łazienki Królewskie.



Na terenie ogrodu botanicznego znajduje się zalążek Świątyni Opatrzności Bożej, która miała być zbudowana w tym miejscu - jest to kamień węgielny wmurowany 3 maja 1792 przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego.

Ogród Botaniczny został założony z inicjatywy Michała Szuberta i Jakuba Fryderyka Hoffmana w 1818 roku. W wydanym w 1824 roku spisie roślin znajdujemy ponad 10 tysięcy gatunków. Dalszy rozwój ogrodu uniemożliwiły walki powstania listopadowego, w wyniku czego w roku 1834 zamknięto Uniwersytet i zmniejszono powierzchnię Ogrodu, a kierownicze funkcje w Ogrodzie pełnili już tylko carscy urzędnicy. W 1916 roku Ogród Botaniczny przeszedł znów pod pieczę Uniwersytetu Warszawskiego. Jego dyrektorem został prof. Zygmunt Wóycicki. W czasie II wojny światowej legły w gruzach wszystkie budynki ogrodowe oraz szklarnie, a teren stał się wielkim pogorzeliskiem. Właściwie stan sprzed wojny powrócił do ogrodu w roku 1987, kiedy to przywrócono historyczny kształt działowi biologii roślin, przebudowano i wzbogacono kolekcje róż, pnączy, roślin leczniczych oraz użytkowych.

Ogród Botaniczny Uniwersytetu Warszawskiego można zwiedzać od wiosny do jesieni. Rocznie odwiedza go ok. 60 tys. osób.



Jednym z priorytetów ogrodu jest zachowanie różnorodności biologicznej, zarówno roślin dziko rosnących, jak i odmian uprawnych. Od kilku lat powstaje pierwsza w Polsce kolekcja zagrożonych rodzimych odmian ozdobnych drzew i krzewów. Ogród prowadzi też nowoczesne badania taksonomiczne, wykorzystujące metody biologii molekularnej, a także inne badania takie jak etnobotaniczne czy florystyczne.



Na terenie Ogrodu prowadzone są również zajęcia dla studentów z przedmiotów takich jak botanika, dendrologia i zbliżone.

Źródło: