Kompleks osadniczo-obronny (Grodzisko) jest drugim w Polsce pod względem wielkości i jednym z najbardziej reprezentatywnych z tzw. wielkich grodów wiślańskich - charakterystycznego dla Małopolski typu budownictwa grodowego. Jest to założenie wieloczłonowe, o rozbudowanym systemie podgrodzi. Stanowi przykład jednego z czołowych grodów okresu plemiennego, funkcjonującego następnie w XI wieku w państwie pierwszych Piastów.

Zlokalizowane jest na północ od zabudowy wsi, na płaskowyżu lessowym, wyniesionym znacznie ponad otaczający go teren, opadającym łagodnie w stronę południowo - zachodnią, a od zachodu przylegającym do stromego stoku dolinki potoku Stradomka. Wczesnośredniowieczny zespół osadniczy składa się z grodziska (stanowisko 1), dwóch osad otwartych (stanowisko 2 i 4), oraz cmentarzyska szkieletowego (stanowisko 6) i pojedynczych szkieletów wczesnośredniowiecznych odkrytych na stan. 3 (cmentarzysko kultury łużyckiej). W skład kompleksu wchodzi również kilka stanowisk, zlokalizowanych w terenie, które nie były dotąd badane wykopaliskowo. Grodzisko o łącznej powierzchni około 25 hektarów, obejmuje gród właściwy (Zamczysko) oraz trzy podgrodzia (Barzyńskie, Mieścisko i Waliki). Gród właściwy, zlokalizowany w północno - zachodniej części założenia,  zajmował powierzchnię około 1,5 hektara, miał kształt zbliżony do pięciokąta. Był otoczony wałem o długości około 500 m, a od północy, południa i wschodu również fosą. Od północy przylegało podgrodzie Mieścisko, od północnego-wschodu, wschodu i południa Barzyńskie (około 16 hektarów), najbardziej na północ wysunięte było podgrodzie Waliki.

Stradów był ważnym grodem plemienia Wiślan. Służył w razie obcego najazdu jako refugium - miejsce schronienia okolicznej ludności, często z całym swym dobytkiem. Z tego okresu na pewno pochodzą podgrodzia. Zbudowano je w IX lub nawet VIII wieku. Gród właściwy - Zamczysko, według obecnego stanu wiedzy, powstał później - w 2. połowie X wieku, ale na jego terenie istniała wcześniej osada otwarta. Wydaje się, że w okresie państwa Piastów nie został on zniszczony, ale funkcjonował nadal. O jego istotnej roli administracyjnej i militarnej w tym czasie świadczą pośrednio późniejsze źródła potwierdzające jego powiązanie z własnościami Awdańców - rodu o ogromnym znaczeniu politycznym w monarchii wczesnopiastowskiej i w XII wieku. W XIV i XV wieku należała do nich część samego grodu. Jest zatem prawdopodobne, że Stradów być może już we wczesnym średniowieczu był zespołem osadniczym jednej z najważniejszych rodzin możnowładczych tamtego czasu.