 | Polska › woj. lubelskie › Lublin › Wrotków › ul. Żeglarska › Zalew Zemborzycki |
25 października 2025 , Pomnik z tablicą pamiątkową Zalewu Zemborzyckiego, z prawej w głębi wieża sędziowska. W tle fragment Zalewu Zemborzyckiego.
|
Na stronie od 2022 lipiec
3 lata 10 miesięcy 2 dni |
 |
stawy i jeziora
|
Zalew Zemborzycki (Zemborzyckie jezioro) – zbiornik retencyjny na Bystrzycy, położony w granicach administracyjnych Lublina, w dzielnicy Zemborzyce. Wykorzystywany głównie do retencji i rekreacji. Zalew został wybudowany w 1974 roku przy udziale prac społecznych mieszkańców Lublina. Symbolicznie otworzył go 16 lipca 1974 roku ówczesny I sekretarz KC PZPR Edward Gierek. Zalew boryka się z problemem sinic[1].
Nad zbiornikiem znajdują się trzy ośrodki turystyczne: Marina, Wrotków i Dąbrowa (kemping, restauracje), rezerwat leśny, siedziby klubów żeglarskich, wyciąg dla narciarzy wodnych. Dookoła Zalewu Zemborzyckiego wybudowana jest ścieżka rowerowa.
Awifauna:
Najwięcej gatunków ptaków można zaobserwować podczas przelotów. Liczebność nurów czarnoszyich (Gavia arctica) dochodzi do kilkudziesięciu osobników. Obserwowano także w mniejszych ilościach nury rdzawoszyje (G. stellata), obserwowany był lodowiec (G. immer). Z blaszkodziobych występuje np. czernica (Aythya fuligula), ogorzałka (A. marila), gągoły (Bucephala clangula) i nurogęś (Mergus merganser)[3]. Zimą na zalewie chętnie nocują mewy, jak śmieszka (Chroicocephalus ridibundus), której liczebność sięga ponad 10 tys. osobników. Nieopodal akwenu leży zimowisko sów uszatek (Asio otus). Kwiecień jest dobrą porą na obserwacje kobczyków (Falco vespertinus) i kuliki mniejsze (Numenius phaeopus)[3].
Ogólnie jednak zbiornik nie jest korzystnym miejscem życia dla siewkowców z powodu niedostatku odpowiednik żerowisk. Jedynie brodziec piskliwy (Actitis hypoleucos) regularnie pojawia się w okolicy tamy w północnej części zalewu. W grudniu 2008 na zalewie pojawił się brodziec plamisty (Actitis macularius). Stale na zalewie przebywają łabędzie nieme (C. olor), obserwowano także łabędzie czarnodziobe (C. columbianus).
źródło:
autorzy: />
licencja: /p>
Zalew budowano w tzw. czynie społecznym i oddano go do użytku 16 lipca 1974 r. Pomysłodawcą utworzenia zbiornika był Kazimierz Bryński, pracownik Katedry Geografii Fizycznej UMCS. O budowie zbiornika zadecydowała głównie powódź, która nawiedziła miasto w 1964 roku. W latach 1970-1971 przedsiębiorstwo Hydroprojekt z Warszawy opracowało projekt, a w latach 1972-73 wykonano podstawowe prace budowlane. Jako lokalizację podlubelskiego sztucznego jeziora wybrano łąki we wsi Zemborzyce. Miejsce to, z uwagi na odpowiednie warunki przyrodnicze w postaci piaszczystego podłoża i bliskości lasu sosnowego miało w opinii pomysłodawcy budowy zalewu pozwolić na stworzenie dużego ośrodka zdrowotno-sportowo-wypoczynkowego, dostępnego dla każdego mieszkańca Lublina.Od 1972 r. podczas budowy zalewu wykorzystano osoby pracujące dobrowolnie (w założeniu władz) w tzw. „czynie społecznym” – w pracy rozumianej przez włodarzy PRL jako pracy na rzecz ogółu społeczeństwa, do której często wykorzystywano bezpłatnie młodzież szkolną, pracowników zakładów pracy (w dni wolne od pracy etatowej), studentów, żołnierzy, czy więźniów.