|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 2 głosy | średnia głosów: 6
17 sierpnia 2025 , Widok z terenu zielonego położonego na północ od ulicy Karskiego widocznej w oddali Stok doliny rzeki Łódki płynącej dziś w podziemnym kanale zakrywa skrzyżowanie ulicy Karskiego z ulicą Drewnowską.Skomentuj zdjęcie
|
Dodane: 4 listopada 2025, godz. 21:51:12 Autor zdjęcia: blaggio. Rozmiar: 2600px x 1950px Licencja: CC-BY-NC 4.0 Aparat: DSC-HX90 1 / 200sƒ / 8ISO 8010mm
0 pobrań 163 odsłony 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia blaggio. Obiekty widoczne na zdjęciu
Nieurządzony teren zielony więcej zdjęć (4) Nieurządzony teren zielony to pas nieużytków o nieregularnych granicach ciagnący się od ulicy Drewnowskiej do ulicy Lutomierskiej. Jest to pozostałość po wolnym jeszcze do lat 60. XX w. terenie położonym pomiędzy tymi ulicami na zachód od ulicy Piwnej i dawnej fabryki Damskiego przy ulicy Drewnowskiej 77 (obecnie teren osiedla Apartamenty 77). Pierwotnie były tu ciagnące się z północy na południe wąskie zagony polne mieszczan łódzkich. Na początku XX w. wzdłuż niektórych z nich wytyczono ulice. Były to prowadzące od ulicy Drewnowskiej na północ ulice Jeneralska, Oficerska i Leśna. Ta ostatnia wypadała mniej więcej na wprost wylotu obecnej ulicy Karskiego. Od ulicy Lutomierskiej na południe poprowadzono ulicę Czarnkowską. Wszystkie one kończyły się przy przebiegającej w poprzek terenu polnej drodze nazwanej później Majową. Ta nigdy niezabudowana ulica zaczynała się przy posesji Lutomierska 86, a kończyła przy ulicy Drewnowskiej w miejscu, gdzie w latach 70. powstał motodrom. Wzdłuż drogi biegł rów odprowadzający do rzeki Łódki wody opadowe z ulicy Lutomierskiej. W czasie II wojny światowej ulice po południowej stronie drogi i teren na wschód od ul. Czarnkowskiej po drugiej stronie włączono w granice Litzmannstadt Ghetto. Z poczatkiem 1942 r. granicę getta przesunięto na ulicę Jeneralską, a wkrótce wszystkie domy i niewielkie kamienice stojące przy Jeneralskiej, Oficerskiej i Leśnej zostały wyburzone. Po wojnie teren ten w większości pozostał niezabudowany. Zgodnie z ówczesnymi planami perspektywicznymi rozwoju miasta miał tu powstać dwupoziomowy węzeł drogowy na skrzyżowaniu prowadzącej ze wschodu na zachód Trasy Wojska Polskiego i arterii będącej przedłużeniem ullicy Żeligowskiego na północ do ulicy Pojezierskie przy Zgierskiej. Dlatego wzniesione na początku lat 60. osiedle Żubardź kończy się od wschodu na ulicy Czarnkowskiej, a od południa na ulicy Gandhiego. A północne ogrodzenia zlokalizowanych w latach 70. przy ulicy Drewnowskiej motodromu oraz podstacji energetycznej są tak usytuowane, by umożliwiały w przyszłości budowę łącznic planowanego skrzyżowania. Wtedy też ostatecznie skasowano ulicę Majową. W końcu lat 70. na fragmencie wolnego terenu przy ulicy Lutomierskiej wzniesiono jeszcze gmach Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych (obecnie Wojewódzka Komenda Policji). Zachodni fragment terenu tymczasowo przekazano na urządzenie ogródków działkowych przeznaczonych do likwidacji w przypadku budowy planowanych ulic. W takim kształcie opisywany obszar pozostaje do dziś. W większości są to grunty miejskie lub pozostające we władaniu miasta pokryte nieurządzoną zielenią z niewielką ilością drzew i poprzecinane wydeptanymi ścieżkami. Po powstaniu kompleksu Manufaktury jedynie wybudowano od ulicy Czarnkowskiej do Drewnowskiej wzdłuż ogrodzenia ogródków wybrukowaną alejkę i uporządkowano nieco teren przy jej południowym końcu. Jest to miejsce od lat wykorzystywane w celach rekreacyjnych przez mieszkańców pobliskiego osiedla. Na razie nieznane są plany co do przyszłego zagospodarowania tego terenu. Prawdopodobnie jednak nie zanosi na realizację dawnych projektów, z powodu których do dziś jest on niezabudowany i nieurządzony. ul. Drewnowska więcej zdjęć (572) Dawniej: Holz Strasse Ulica Drewnowska w Łodzi ma około 2,8 kilometra długości, biegnie od ul. Zgierskiej na Starym Mieście (przy Starym Rynku) do skrzyżowania ul. Solec i al. Unii Lubelskiej. Plan Starego Miasta w Łodzi z 1859 roku Ulica prawdopodobnie powstała jeszcze przed 1423 rokiem, kiedy Łódź otrzymała prawa miejskie. Dawniej uliczka prowadziła w stronę lasu, a ówcześni mieszkańcy osady jeździli nią po drewno. Inna wersja mówi, że ulica zawdzięcza swoją nazwę od nazwiska znanej w całej osadzie rodziny Drewnowiczów (lub Drewnów). * W czasie wojny zmieniono nazwę na Holzstrasse (jedyny okres w historii). Wikipedia ul. Karskiego Jana więcej zdjęć (494) Ulica została wytyczona w 2001 r. w związku z budową kompleksu Manufaktury na terenie dawnych Zakładów Przemysłu Bawełnianego im. Marchlewskiego „Poltex”. Dwujezdniowa ulica łączy ul. Ogrodową z ul. Drewnowską. Prowadzi ruch tranzytowy pomiędzy pobliskimi dzielnicami i umożliwia dojazd do zachodniej części Manufaktury. Zgodnie z perspektywicznym planem rozwoju miasta ulica stanowi fragment projektowanej trasy łączącej al. Mickiewicza poprzez ul. Łąkową, Żeligowskiego na południu ze skrzyżowaniem ul. Zgierskiej z ul. Pojezierską na północy. Przebieg tej trasy nakreślony został już w planach z lat 70. |