4elza, cały cykl zdjęć z 08.11. źle podpięty.

do Michał. K: No, co za pech..., jakieś 30 zdjęć dodałam wczoraj i wszystkie "źle podpięte", muszę się bardziej starać ;-)
A tak poważniej, to wypowiedz się proszę może bardziej precyzyjnie, bo to co napisałeś takie trochę enigmatyczne jest.

do 4elza: Jeżeli napisałem pod danym zdjęciem i jeszcze Krzyś_ Ci pisze, że to już mamy, a Ty nadal nie wiesz o co kaman, to enigmatyzm wsadź sobie między bajki :-) "Cały cykl źle podpięty" dotyczy ulicy Świętego Ducha oczywiście. , jet ona zdublowana. Pokory życzę na przyszłość. Pozdrawiam.

do Michał. K: Oczywiście, bo ja świętym duchem jestem i powinnam się od razu domyślić, że chodziło Ci o ulicę założoną podwójnie, nota bene nie wiem przez kogo. Mogłeś skorygować od razu i nie byłoby tematu. Bardzo Ci dziękuję.
Zdjęcia dopisane do jednej, zdublowaną usunęłam.

do 4elza: Wiele razy robię korekty nie chwaląc się o tym. Poza tym Krzyś_ napisał Ci odpowiedni pierwszy odpowiedni komentarz. Dzięki, i pozdrawiam.

do Michał. K: To nie jest kwestia "chwalenia się" tylko informacji, którą należy umieścić w komentarzu jak się dokonuje zmian, bo później wynikają nieporozumienia i konflikty.

do 4elza: Popieram, zależy też przy czym się "grzebie" :-) Sądzę też, iż o "pierdach" nie należy się rozpisywać.

A ja tak trochę z innej beczki: zapis ulicy jako "Ducha, św." jest groteskowy. Rozumiem, że wynika on z zastosowania sekwencji reguł, z których każda z osobna jest poprawna, choć gdzieś w jej toku popełniono błąd. I moim zdaniem popełniono go w momencie, kiedy jakiś urzędnik, zapewne nie w temacie, potraktował Świętego Ducha niczym "zwykłego" świętego. Co gorsza w skali kraju nastąpiło to 13 razy. Całe szczęście, że nikt nie wpadł na pomysł, aby tak zapisać ul. Świętej Rodziny :)

do polskup: Faktycznie, dla osób szanujących język polski to trochę absurdalne, ale w przypadku fp daje możliwość usystematyzowania ulic w układzie alfabetycznym, stąd taka zasada.

do polskup: Ja bym jednak zdobył się na odwagę i zmienił tego dziwoląga na Świętego Ducha. Argument o ułatwieniu w usystematyzowaniu w układzie alfabetycznym i powoływanie się na ogólne zasady mnie nie przekonał. Ol...bym wolę mitycznego urzędnika, bo przyjęcie wersji Św. Ducha nie załatwia sprawy. W przypadku świętych z krwi i kości stosuje się jednak przeważnie formę św. Jana, a nie Św. Jana, i wtedy nie ma wątpliwości, co robić.

do blaggio.: To jest słuszne i logiczne. Nazwa ulicy wiąże się zazwyczaj (podobnie jak w innych przypadkach) z nazwą kościoła będącego w pobliżu - pod takim wezwaniem, czy np szpitala. Skoro wobec tego mamy Kościół Ducha Świętego oo. Jezuitów, to analogicznie nazwa ulicy powinna brzmieć "Świętego Ducha". Skorygowałam.

do 4elza: Żeby całkiem zerwać z bajką o osobniku o imieniu Duch, który potem stał się świętym, skorygowałem też wszystkie św. i Św. w nazwach obiektów. A podpisy pod zdjęciami niech świadczą o tym, jak łatwo jest uwierzyć w tę bajkę. ;-)

do blaggio.: Dobra robota.

do blaggio.: Bardzo dziękuję i przepraszam, że nieumyślnie, co prawda, zadałem Ci robotę :))

do polskup: Ja sądzę, że zmiana bez precedensowa i owocna na przyszłość.

do polskup: Nic to. To wszystko ku chwale Fotopolski. ;-)

do Michał. K: Słowo "bezprecedensowa" piszemy razem ;-)

A dlaczego właściwie kościół jest p.w. "Ducha Świętego", a ulica Świętego Ducha?...

do 4elza: Tego nie wiemy. Może kiedyś w potocznym języku forma Świętego Ducha była bardziej rozpowszechniona, bo nazwa tej ulicy ma chyba bardzo dawny rodowód, albo zawinił urzędnik, który w XIX w. porządkował te sprawy, chociaż nazw ulic nie zatwierdza się jednoosobowo. Na planie miasta sprzed I wojny światowej w nazwie ulicy Święty jest przed Duchem i do dziś tak jest.
Z kolei być może w kościele przyjęto Ducha Świętego opierając się na łacińskim Spiritus Sanktus. Taka forma występuje we wszystkich tekstach modlitw i mszałów. Ale w niemieckim jest Heilige Geist, a we francuskim Saint-Esprit. Może analogia z niemiecką formą ma związek z tym, że był tu kiedyś zabór austriacki.

do blaggio.: Moim zdaniem tak właśnie było. Tytuł kościoła, czyli jego wezwanie, zgodnie z Prawem Kanonicznym, było nadawane po łacinie i zgodnie z językową tradycją kościelną. A więc Spiritus Sanctus – Ecclesia sub titulo Spiritus Sancti. Tłumaczenie zachowało szyk wyrazów i mamy po polsku Ducha Świętego. Natomiast toponomastyka, czyli nazewnictwo topograficzne, posiłkowało się tłumaczeniami, oficjalnym i i nieoficjalnymi z języków zaborców. Nazwy ulic w wieku XVIII nie były oficjalne lecz naturalne - Zamkowa prowadziła do zamku, Dominikańska do klasztoru dominikanów itp. Gdy zaczęto je zapisywać, zapisywano, a potem tłumaczono tak, że mamy to, co mamy. Do tego doszły nadania współczesne.