Największy dworzec kolejowy i stacja kolejowa Łodzi, położony na zachód od centrum miasta. Według klasyfikacji PKP ma kategorię B. Dworzec posiada w sumie 6 peronów, które są częściowo zadaszone szklanymi wiatami na peronach.

Stary główny secesyjny budynek dworca służył do lat 70. XX wieku. Zaprojektował go na początku XX wieku architekt Czesław Domaniewski. Secesyjne detale autorstwa Jana Heuricha syna. Przed wejściem znajdowały się wysokie schody, nadające mu monumentalny charakter. Wewnątrz posiadał sporo secesyjnych detali, m.in. mosiężne wykończenia i kryształowe szyby w drzwiach.

28 września 1946 na stacji wydarzyła się katastrofa kolejowa, w której zginęło 21 osób, a ponad 40 zostało rannych.

W 1994 na miejscu starego budynku dworca postawiono nowoczesną bryłę. Nowy kompleks posiada m.in windę przystosowaną dla potrzeb osób niepełnosprawnych.

Podczas trwającej kilkanaście lat modernizacji infrastruktury dworca, nie została dokończona jego wschodnia strona. Wschodni wiadukt nad aleją Bandurskiego został wybudowany, ale do dzisiaj nie położono na nim torów. Dawny plac budowy - miejsca pod perony i torowiska powoli zarastają drzewa.

Źródło: Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]

Errata: Stary główny secesyjny budynek dworca służył do 1982 r.
(dodał Blaggio)