Zegar słoneczny usytuowany jest na ogrodowej fasadzie południowo-wschodniego alkierza pałacu - arcydzieło doceniane nie tylko w naszym kraju ale uchodzące ze jeden z piękniejszych słoneczników w Europie.  Na zamówienie Jana III Sobieskiego wykreślił go jezuita Adam Adamandy Kochański (doradca naukowy i bibliotekarz króla), natomiast Augustyn Locci (nadworny architekt) zaprojektował kompozycję plastyczną, w którą wplecione są rozliczne symbole. Czasomierz składa się z trzech tarcz, na których pokazywane są trzy rodzaje godzin: babilońskie, lokalne i włoskie. Na tarczach bocznych wskazywany jest czas od zachodu słońca dnia poprzedniego i od wschodu dnia bieżącego. Gnomon na centralnej tarczy trzymany jest przez skrzydlatego Chronosa, boga czasu, zaś na zegarach bocznych przez putta, czyli postaci skrzydlatych amorów. Na szarfie obok Chronosa widnieją litery PU i BI. Trudno obecnie sprecyzować, co konkretnie miały oznaczać. Na tarczach (zegarach) widnieją złote dzwonki, wyznaczające cykl pracy i odpoczynku w pałacu, a także znaki zodiaku, dni tygodnia (symbolizowane przez rozmaite przedmioty związane z zainteresowaniami króla) i ciała niebieskie. Umieszczonow wśród nich również słynny herb Sobieskiego. Kompozycję domyka płaskorzeźba na północnej elewacji pałacu, przedstawiajaca Uranosa w otoczeniu Gai (Ziemi) oraz alegorii Dnia i Nocy. 

W efekcie prowadzonego remontu całego pałacu, a także części ogrodu, zegar uzyskał nieco inny wygląd. Wiele elementów elewacji otrzymało kolorystykę w tonacji pomarańczowo-wiśniowej. Niestety ucierpiała na tych zabiegach jego czytelność.