Już w XVI w. istniała w tym miejscu siedziba szlachecka. Około 1830 r. ówczesny dziedzic Miłosławia Józef Mielżyński wzniósł obok małego drewnianego dworku murowaną parterową budowlę mieszkalną zwaną „altaną” lub „kasynem”, w której mieściły się pokoje gościnne i reprezentacyjne. Obiekt w latach 1843-1870 rozbudowywał wg własnych projektów Seweryn Mielżyński, nadając mu kształt okazałej willi o nieregularnej bryle z górującą nad całością wieżą w stylu włoskiego renesansu. Wraz z wieżą powstało od strony zachodniej boczne skrzydło z loggią, a następnie 2 skrzydła w elewacji południowej. Skrzydło wschodnie w elewacji południowej przeznaczono na galerię malarstwa. W latach 1895-1899 nowy właściciel Józef Kościelski dokonał kolejnej rozbudowy pałacu, w efekcie której od frontu powstały dwa symetryczne skrzydła i okazała fasada z czterokolumnowym portykiem jońskim, ponadto elewację zwieńczono balustradą i podwyższono wieżę. Dzięki tym zabiegom pałac zyskał cechy charakterystyczne dla stylu neorenesansowego. Podpalony i częściowo wysadzony w powietrze w 1945 r. pałac przez kilkanaście lat pozostawał w ruinie. W latach 1963-1969 zaadaptowano go na potrzeby szkoły. Od 1969 r. był siedzibą Szkoły Podstawowej im. Wiosny Ludów, a obecnie w pałacu mieści się Gimnazjum im. Juliusza Słowackiego. W holu na piętrze pałacu można obejrzeć malowidła ścienne Elżbiety Czemko-Wercowej pochodzące z lat 60. ubiegłego wieku, obrazujące bitwę miłosławską, wóz Drzymały, spiskowców polskich, strajk szkolny, odsłonięcie pomnika Juliusza Słowackiego oraz herby Miłosławia i Wrześni. Opis za: