 | Polska › woj. łódzkie › powiat zgierski › Zgierz › Linia tramwajowa do Zgierza i Ozorkowa |
1932 , Budynek biura głównego dyrekcji zakładu przy obecnej ulicy A. Struga 10. Fot. .
|
Na stronie od 2023 luty
3 lata 2 miesiące 16 dni |
Część łódzkiego systemu komunikacji tramwajowej – od granicy Łodzi (Zgierska) linia biegnie przez Zgierz (Łódzka – pl. Jana Pawła II - P.Skargi - Łęczycka – Ozorkowska oraz odnoga od ul. Łódzkiej przez 1 Maja do pętli przy pl. Kilińskiego), miejscowości: Lućmierz, Emilia, Słowik, Aleksandria i Ozorków (Zgierska - Wyszyńskiego – Południowa - Nowy Rynek – Konstytucji 3 Maja – Cegielniana (pętla).
Linia tramwajowa Łódź - Zgierz - Ozorków powstała dwuetapowo: najpierw była to linia tramwajowa tylko do Zgierza, do pl. Kilińskiego - otwarta w styczniu 1901 r.
Następnie dnia 9 kwietnia 1922 otwarto połączenie ze Zgierza do Ozorkowa obsługiwane przez trakcję parową. Dopiero w 1926 r. odcinek ten zelektryfikowano a linia była wówczas własnością Łódzkich Wąskotorowych Elektrycznych Kolei Dojazdowych.
Do II WŚ linie były oznakowane nazwami miejscowości – Zgierz i Ozorków, następnie w okresie okupacji numerami 40 (do Ozorkowa) i 41 (do Zgierza). Po wojnie znów powrócono do starego oznaczenia a od 1956 r. oznaczono je numerami 45 (do Zgierza) i 46 (do Ozorkowa). Numeracja linii do Zgierza zmieniała się jeszcze dwukrotnie na 11A (w latach 2004-2008) i 16 (od 2008 r.).
Pierwotnie linia do Ozorkowa kończyła się na obecnej ul. Wyszyńskiego przy Rynku (obecnie pl. Jana Pawła II), gdzie usytuowana była krańcówka mijankowa. W związku z koniecznością wprowadzenia do obsługi linii taboru jednokierunkowego i brakiem miejsca do budowy pętli na pl. Jana Pawła II w 1983 r. linia została skrócona do stacji kolejki wąskotorowej (Kujawska Kolej Dojazdowa - KKW) - Ozorków Centralny, gdzie wybudowany został trójkąt manewrowy. Po likwidacji tej stacji wraz z odcinkiem toru do stacji Ozorków-Miasto w 1984 r. powstała możliwość wydłużenia linii tramwajowej. Nowy fragment linii prowadzący po trasie zlikwidowanej na tym odcinku kolejki wąskotorowej zakończony pętlą usytuowaną przy ulicy Cegielnianej uruchomiono w styczniu 1986 r. Dalsze plany zakładały przedłużenie trasy do dworca kolejowego (normalnotorowego). Z projektu jednak zrezygnowano.
W 1993 r. obsługę linii 46 od Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego w Łodzi przejęła spółka Międzygminna Komunikacja Tramwajowa, dysponująca wagonami typu 803N. Obecnie (AD 2011) na trasie kursują również również sprowadzone z Niemiec tramwaje Düwag GT6, Düwag GT8 oraz Düwag GT8N.
Obecnie linia 46 (ok. 30 km długości) jest uznawana za najdłuższą linię tramwajową w Polsce i jedną z najdłuższych na świecie.
Suplement: W 2012 r. w związku z likwidacją MKT obsługę linii do Ozorkowa przejęło ponownie MPK Łódź sp. z o.o.
Od 4 lutego 2018 – w związku z katastrofalnym stanem infrastruktury MPK – zawieszono kursowanie linii 46 do Ozorkowa, wraz z linią 45 do Zgierza, formalnie na czas remontu, niemniej na niektórych odcinkach zdemontowano już trakcje, rzekomo w celu zapobieżenia przed kradzieżami.
Więcej informacji na łódzkich stronach komunikacyjnych.
Początki produkcji barwników w Zgierzu sięgają 1894 roku i związane były z postępującym w sektorze włókienniczym uprzemysłowieniem okręgu łódzkiego. Dzięki wykształconej i ambitnej kadrze już od początku istnienia wytwarzano szeroką gamę wysokiej jakości produktów, które zyskiwały uznanie w branży. Dynamiczny rozwój firmy przerwała jednak I wojna światowa, podczas której fabryka została kompletnie zrujnowana.
Wysiłkiem zgierzan przystąpiono do odbudowy zakładu. Już w 1923 roku, pod kierownictwem wybitnego przedsiębiorcy Jana Śniechowskiego, wykorzystywano pełny potencjał produkcyjny. Dzięki temu zgierska Boruta stała się największym w Polsce i znaczącym w Europie producentem barwników.
W tym samym czasie na terenach byłej fabryki materiałów wybuchowych w Bydgoszczy powstały równie prężnie działające Zakłady Chemiczne Organika-Zachem z Wydziałem Produkcji Barwników. W odpowiedzi na zmieniające się warunki rynkowe w Zakładzie w Bydgoszczy z sukcesem wdrożono wytwarzanie pigmentów oraz rozjaśniaczy optycznych. Wyroby produkowane zarówno w Bydgoszczy jak i w Zgierzu sprzedawane były na rynku krajowym, a także eksportowane do prawie 100 krajów na całym świecie.
W wyniku przemian gospodarczych w Polsce na początku lat 90-tych dwudziestego wieku nastąpiła poważna reorganizacja obydwu zakładów. Efektem tych zmian było scalenie zakładów produkcyjnych z Bydgoszczy i Zgierza pod szyldem Boruty-Zachem Kolor Sp. z o.o., co nastąpiło w 2009 roku. Dzięki połączeniu spółka stała się wiodącym producentem barwników, pigmentów i rozjaśniaczy optycznych w Polsce z siecią stałych odbiorców w całej Europie.
Obecnie Boruta-Zachem Kolor S.A. jest częścią grupy Hub.Tech S.A. jednego z liderów branży biotechnologicznej.
Grupa Hub.Tech S.A. powstała w wyniku przekształcenia firmy Boruta-Zachem S.A., krajowego potentata na rynku chemii gospodarczej, produktów kosmetycznych na bazie biosurfaktantów oraz uznanego producenta barwników i pigmentów, w nowoczesny hub, oferujący kompleksowe rozwiązania dla najbardziej wymagających klientów.
Zmiana podyktowana została potrzebą odpowiedzi na wyzwanie przyszłości, jakim jest dostarczanie zielonej, bezpiecznej technologii oraz w związku ze stale rosnącym segmentem w pełni ekologicznej chemii gospodarczej i kosmetyków. Działalność firmy, czerpiącej z bogatego, prawie 130 letniego doświadczenia swoich poprzedniczek, realizowana jest dzięki własnym laboratoriom oraz z wykorzystaniem nowoczesnych linii produkcyjnych.
Opis z : www.boruta-zachem.pl.