Basztę Więzienną zwaną inaczej Prochową lub Basztą Czarownic usytuowano w północno-zachodniej części miasta w XIV w. Została ona wybudowana w linii murów, otaczających Stare Miasto. Część dolna baszty jest z kamienia polnego tak jak mury, natomiast górną część nadbudowano z cegły. Szczyt baszty wieńczy ceglany hełm w kształcie stożka z bocianim gniazdem, otoczony platformą widokową. Jak sama nazwa wskazuje w baszcie znajdowało się więzienie.

Od końca XVIII w. do poł. XIX w. w budowli magazynowano proch strzelniczy, stąd pochodzące z tego czasu określenie Baszta Prochowa. W 1783 r. obok baszty przebito w murze tzw. Bramę Pożarową, która miała spełniać rolę "wyjścia ewakuacyjnego" dla mieszkańców na wypadek powstania pożaru w mieście. Później tj. w 1821r. przejście bramne zaczęto również wykorzystywać do ruchu pieszego i kołowego.