wzniesiony na początku XX w. 3 maja 1912 roku błogosławiony ksiądz Biskup Sebastian Pelczar dokonał poświęcenia nowej świątyni na cześć Najświętszej Marii Panny Królowej Polski. Kościół zbudowany jest w stylu neogotyckim, z zewnątrz posiada surową elewację zdobioną ciosanym kamieniem. Kościół przetrwał szczęśliwie obydwie wojny, jedynie jego wnętrze ucierpiało wskutek zamiany świątyni na magazyny zbożowe w 1944 roku. W tym czasie uległ zniszczeniu zabytkowy obraz Matki Bożej Szkaplerznej czczony jako Królowej Polski znajdujący się w ołtarzu głównym. W 1952 roku usunięto wszystkie zniszczenia i stworzono samodzielna placówkę duszpasterską.

W bocznych ołtarzach kościoła znajdują się dwa zabytkowe obrazy: uważany za łaskami słynący obraz Matki Bożej Bełskiej - cenne dzieło z XIV w. oraz obraz św. Józefa pochodzący z XVII w. Prezbiterium zdobią dwa witraże: św. Stanisława Kostki oraz św. Kazimierza. Na szczególna uwagę zasługuje mozaikowa postać Pana Jezusa, stacje drogi krzyżowej oraz postać św. Jadwigi.