Historia cmentarzy Św. Trójcy i Zmartwychwstania Pańskiego w Poznaniu przy ul. Samotnej.

Gmina podmiejska Dębiec należała pierwotnie do parafii pw. Św. Floriana w Wirach. W 1921 r. Kuria Arcybiskupia erygowala "wikariat lokalny" na Dębcu, który działał przy wzniesionej w 1923 r., nieistniejącej już kaplicy pw. Serca Jezusowego.
11 sierpnia 1924 r. został poświęcony cmentarz katolicki przy ul Samotnej (na terenie będącym własnością gminy dębieckiej).
Dnia 1 lipca 1928 r. przy kaplicy tej została utworzona parafia pw. Św. Trójcy.
Pierwszy pochówek odbył się 4 marca 1925 r.
Po przeciwnej stronie ul Samotnej powstał większy cmentarz Wildeckiej parafii Zmartwychwstania Pańskiego (parafia ta została wydzielona z Parafii Bożego Ciała. Grunty pod ten cmentarz parafia kupowała w latach 1931 – 1936.
Pierwszy pochówek na tym cmentarzu odbył się 15 kwietnia 1931 r.
W okresie okupacji oba cmentarze zostały przejęte przez Niemiecki Urząd Cmentarny.
W latach 1941 – 1942 na te cmentarze zostały przeniesione pochówki z ekshumowanych cmentarzy katolickich przy ul. Bukowskiej.
Od 18 września 1941 do 13 lipca 1942 z cmentarza Farnego.
A od 18 kwietnia 1942 r. do 24 lipca 1942 r. z cmentarza św. Marcina. Po tej akcji cmentarze zostały zamknięte.
W 1997 r. wydana została decyzja o powrocie cmentarza Zmartwychwstania Pańskiego do parafii Księży Zmartwychwstańców. Wobec pogłębiającej się degradacji i niszczenia cmentarzy postanowiono scalić oba cmentarze w rękach jednego właściciela (Księży Zmartwychwstańców) i przywrócić do celów grzebalnych. Może to nastąpić po ogrodzeniu terenu i ustanowieniu stałego dozoru.