Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 5 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Praga Południe - Kamionek › ul. Zamoyskiego Jana › Szkoła Powszechna nr 47 |
Lata 1937-1938 , Gmach szkoły. Źródło: Grochów - przedmurze Warszawy w dawniejszej i niedawnej przeszłości, J.Poliński, 1938.
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2017 styczeń
9 lat 3 miesiące 24 dni |
Dodane: 24 listopada 2025, godz. 18:22:03
Rozmiar: 1800px x 1315px
Licencja: Public Domain Aparat: 15.0
1 pobranie 105 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Ewqa100
Obiekty widoczne na zdjęciu
Szkoła Powszechna nr 47
więcej zdjęć (3)
Zbudowano: 1935
Nieistniejący budynek Szkoły Powszechnej nr 47 i Szkoły Powszechnej nr 50 zbudowano przy ulicy Zamoyskiego 47/49 na Kamionku w Warszawie.
Dwupiętrowy budynek szkół zbudowano vis a vis fabryki Wedla przy ulicy Zamoyskiego 47/49 w 1935 roku. W nowoczesnym gmachu utworzono nową szkołę nr 47 oraz przeniesiono z pobliskiej ulicy Skaryszewskiej 15 szkołę nr 50.
Szkoły posiadały centralne ogrzewanie, natryski, gabinet stomatologiczny i pokój higienistki. Każdy uczeń objęty był badaniami lekarskimi.
Na parterze znajdowała się duża, dobrze wyposażona sala gimnastyczna. Sale lekcyjne mieściły się w dwóch częściach: aryjskiej i żydowskiej. Były przestronne, widne, z ławkami dostosowanymi do wzrostu uczniów.
Jako dziecko uczniem tej placówki był znany późniejszy varsavianista Jerzy Kasprzycki, który tak ją opisuje w swoich wspomnieniach: "Rzeczywiście, już w pierwszej klasie zetknąłem się z pełnym przekrojem (rozpatrując religijnie) społecznym ówczesnej Warszawy. Na trzydziestu uczniów mieliśmy dziesięciu wyznawców judaizmu i jednego muzułmanina, syna tureckiego piekarza. Chrześcijanie też byli podzieleni. Wiedzieliśmy, że obok nas, katolików, jest w klasie syn prawosławnego diaka, jest ewangelik, a nawet mariawita".
Jesienią 1939 roku do budynku trafili uczniowie przeniesionej ze Skaryszewskiej 8 Szkoły Powszechnej nr 91. Jednak już 1940 roku budynek zajęli Niemcy (żandarmeria) i był przez nich "użytkowany" do września 1944 r.
Szkoła nr 50 została przeniesiona na ulicę Inżynierską 10, zaś nr 91 do parterowego XIX w. drewniaka przy ulicy Weterynaryjnej 3 na Grochowie.
W 1944 roku już po zajęciu Pragi przez Sowietów budynek został trafiony przez niemieckie rakiety Nebelwerfer (zw. potocznie "krowami") i częściowo zburzony.
Nadające się do odbudowy zabudowania zostały wkrótce później rozebrane. "To była piękna nowoczesna szkoła z jasną elewacją oddana do użytku tuż przed wojną. Budynek został uszkodzony pod koniec wojny ale potem władze widocznie miały inne zamiary dla tego miejsca i szybko tę szkołę rozebrano" - wspomina Zygmunt Szołowski, mieszkaniec Grochowa.
Dziś w tym miejscu wznoszą się wzniesione pod koniec lat 90. XX wieku trzy budynki Osiedla Skaryszewska-Lubelska oznaczone nr 47, 47A i 49.
Dwupiętrowy budynek szkół zbudowano vis a vis fabryki Wedla przy ulicy Zamoyskiego 47/49 w 1935 roku. W nowoczesnym gmachu utworzono nową szkołę nr 47 oraz przeniesiono z pobliskiej ulicy Skaryszewskiej 15 szkołę nr 50.
Szkoły posiadały centralne ogrzewanie, natryski, gabinet stomatologiczny i pokój higienistki. Każdy uczeń objęty był badaniami lekarskimi.
Na parterze znajdowała się duża, dobrze wyposażona sala gimnastyczna. Sale lekcyjne mieściły się w dwóch częściach: aryjskiej i żydowskiej. Były przestronne, widne, z ławkami dostosowanymi do wzrostu uczniów.
Jako dziecko uczniem tej placówki był znany późniejszy varsavianista Jerzy Kasprzycki, który tak ją opisuje w swoich wspomnieniach: "Rzeczywiście, już w pierwszej klasie zetknąłem się z pełnym przekrojem (rozpatrując religijnie) społecznym ówczesnej Warszawy. Na trzydziestu uczniów mieliśmy dziesięciu wyznawców judaizmu i jednego muzułmanina, syna tureckiego piekarza. Chrześcijanie też byli podzieleni. Wiedzieliśmy, że obok nas, katolików, jest w klasie syn prawosławnego diaka, jest ewangelik, a nawet mariawita".
Jesienią 1939 roku do budynku trafili uczniowie przeniesionej ze Skaryszewskiej 8 Szkoły Powszechnej nr 91. Jednak już 1940 roku budynek zajęli Niemcy (żandarmeria) i był przez nich "użytkowany" do września 1944 r.
Szkoła nr 50 została przeniesiona na ulicę Inżynierską 10, zaś nr 91 do parterowego XIX w. drewniaka przy ulicy Weterynaryjnej 3 na Grochowie.
W 1944 roku już po zajęciu Pragi przez Sowietów budynek został trafiony przez niemieckie rakiety Nebelwerfer (zw. potocznie "krowami") i częściowo zburzony.
Nadające się do odbudowy zabudowania zostały wkrótce później rozebrane. "To była piękna nowoczesna szkoła z jasną elewacją oddana do użytku tuż przed wojną. Budynek został uszkodzony pod koniec wojny ale potem władze widocznie miały inne zamiary dla tego miejsca i szybko tę szkołę rozebrano" - wspomina Zygmunt Szołowski, mieszkaniec Grochowa.
Dziś w tym miejscu wznoszą się wzniesione pod koniec lat 90. XX wieku trzy budynki Osiedla Skaryszewska-Lubelska oznaczone nr 47, 47A i 49.
ul. Zamoyskiego Jana
więcej zdjęć (303)
Dawniej: Moskiewska
Ulica Jana Zamoyskiego biegnie od rejonu ulicy Krowiej na Starej Pradze w dzielnicy Praga Północ do ulicy Lubelskiej na Kamionku w dzielnicy Praga Południe.
Jej nazwa, powstała ku czci założyciela Zamościa i hetmana wielkiego koronnego za czasów Stefana Batorego, Jana Zamoyskiego, którego losy są także ściśle związane właśnie z Pragą. To on w 1583 roku zakupił wieś Praga, a następnie odstąpił ją biskupowi Marcinowi Białobrzeskiemu. To właśnie dzięki licznym działaniom i koneksjom biskupa, Praga otrzymała od króla Władysława IV w 1648 roku prawa miejskie, które umożliwiły jej dynamiczny rozkwit na praktycznie każdym szczeblu, zarówno społecznym, jak i gospodarczym.
Ulica Zamoyskiego swoją współczesną nazwę otrzymała jednak dopiero po odzyskaniu przez Polskę w 1918 roku niepodległości. Podczas okresu zaboru rosyjskiego arterię nazwano ulicą Moskiewską.
Ulica Zamoyskiego ma swój początek przy Porcie Praskim, a następnie, biegnąc wzdłuż nabrzeża północnego, przechodzi obok ulic: Jagiellońskiej, Zielenieckiej i Lubelskiej, w rejonie których występuje zazwyczaj największy ruch komunikacyjny.
Jedna z głównych arterii prawobrzeżnej części Warszawy wielokrotnie ucierpiała podczas licznych walk narodowowyzwoleńczych, mających miejsce na przełomie XVIII i XIX wieku. Po raz pierwszy została ona zniszczona w 1794 roku przez wojsk Suworowa. Kolejne zniszczenia dokonały się w 1808 roku, kiedy to w rejonie ulicy Zamoyskiego powstały na rozkaz Napoleona liczne fortyfikacje.
Największe szkody wyrządzone budynkom położonym nieopodal ulicy Zamoyskiego zadano oczywiście podczas drugiej wojny światowej, kiedy to były one najbardziej narażone na ostrzał wojsk artyleryjskich z racji nadbrzeżnego położenia. Wiele z budynków zostało wtedy całkowicie zniszczonych, inne poważnie ucierpiały, tracąc swe fasady.
Najbardziej rozpoznawane budowle położone w pobliżu ulicy Zamoyskiego to bez wątpienia Rogatki Grochowskie, które zostały wybudowane w 1823 roku i stanowią jeden z najcenniejszych zabytków Pragi. Problemy związane z ich położeniem wynikłe kilkadziesiąt lat po ich budowie doprowadziły do ich przesunięcia, co związało się jednak z potrzebą wyburzenia wielu kamienic, które stały w pobliżu rogatek. Sytuacja związana z coraz większym ruchem komunikacyjnym, większą liczbą samochodów, a także powstaniem w 1900 roku linii kolejowej trasy Jabłonna - Warszawa - Karczew, przebiegającej nieopodal Rogatek doprowadziła do podjęcia takiej decyzji.
Wspomniana kolej Karczew - Jabłonna stanowiła bardzo ważny element w rozwijającej się stolicy. Umożliwiła ona szybki przewóz towarów do Warszawy, a także ekspresowe jak na tamte czasy przemieszczanie się podróżnych. Jej istotność była dla stolicy bardzo ważna, ponieważ kolej zapewniała kompleksowy zarówno dowóz jak i wywóz wszelkiego rodzaju towarów. Bez niej handel w stolicy nie mógłby rozwijać się w szybkim i zadowalającym tempie. Kolejka także bardzo często przewoziła turystów i letników, pragnących wypocząć w rejonie lasów otwockich.
W latach 1934-1935 pod nr 47/49 wzniesiono nowoczesny budynek szkoły powszechnej w którym utworzono nową szkołę nr 47 oraz przeniesiono z pobliskiej ulicy Skaryszewskiej 15 szkołę nr 50.
W 1944 roku budynek szkoły został trafiony przez niemieckie rakiety Nebelwerfer (zw. potocznie "krowami") i częściowo zburzony. Nadające się do odbudowy zabudowania zostały wkrótce później rozebrane. W ich miejsce wzniesiono tymczasowy murowany barak na potrzeby szkoły nr 14.
W latach 1998-99 pod nr 45a, 47, 47a, 49, 51a i 53 Spółdzielnia Mieszkaniowa PAX oddała użytku kilka budynków mieszkalnych osiedla Skaryszewska-Lubelska.
W latach 2012-2013 przeprowadzono generalny remont kamienicy - Zamoyski Residence pod nr 45.
BM/TP
Ciekawostki
Pod nr 35 zostało roku 1919 założone Ognisko Rodziny Maryi, dzieło prowadzone przez siostry franciszkanki zajmowało się osieroconymi dziećmi. Pod koniec lat 30. zostało przeniesione na Targową 15, a następnie w 1951 roku na Skaryszewską 9.
www.twoja-praga.pl
Jej nazwa, powstała ku czci założyciela Zamościa i hetmana wielkiego koronnego za czasów Stefana Batorego, Jana Zamoyskiego, którego losy są także ściśle związane właśnie z Pragą. To on w 1583 roku zakupił wieś Praga, a następnie odstąpił ją biskupowi Marcinowi Białobrzeskiemu. To właśnie dzięki licznym działaniom i koneksjom biskupa, Praga otrzymała od króla Władysława IV w 1648 roku prawa miejskie, które umożliwiły jej dynamiczny rozkwit na praktycznie każdym szczeblu, zarówno społecznym, jak i gospodarczym.
Ulica Zamoyskiego swoją współczesną nazwę otrzymała jednak dopiero po odzyskaniu przez Polskę w 1918 roku niepodległości. Podczas okresu zaboru rosyjskiego arterię nazwano ulicą Moskiewską.
Ulica Zamoyskiego ma swój początek przy Porcie Praskim, a następnie, biegnąc wzdłuż nabrzeża północnego, przechodzi obok ulic: Jagiellońskiej, Zielenieckiej i Lubelskiej, w rejonie których występuje zazwyczaj największy ruch komunikacyjny.
Jedna z głównych arterii prawobrzeżnej części Warszawy wielokrotnie ucierpiała podczas licznych walk narodowowyzwoleńczych, mających miejsce na przełomie XVIII i XIX wieku. Po raz pierwszy została ona zniszczona w 1794 roku przez wojsk Suworowa. Kolejne zniszczenia dokonały się w 1808 roku, kiedy to w rejonie ulicy Zamoyskiego powstały na rozkaz Napoleona liczne fortyfikacje.
Największe szkody wyrządzone budynkom położonym nieopodal ulicy Zamoyskiego zadano oczywiście podczas drugiej wojny światowej, kiedy to były one najbardziej narażone na ostrzał wojsk artyleryjskich z racji nadbrzeżnego położenia. Wiele z budynków zostało wtedy całkowicie zniszczonych, inne poważnie ucierpiały, tracąc swe fasady.
Najbardziej rozpoznawane budowle położone w pobliżu ulicy Zamoyskiego to bez wątpienia Rogatki Grochowskie, które zostały wybudowane w 1823 roku i stanowią jeden z najcenniejszych zabytków Pragi. Problemy związane z ich położeniem wynikłe kilkadziesiąt lat po ich budowie doprowadziły do ich przesunięcia, co związało się jednak z potrzebą wyburzenia wielu kamienic, które stały w pobliżu rogatek. Sytuacja związana z coraz większym ruchem komunikacyjnym, większą liczbą samochodów, a także powstaniem w 1900 roku linii kolejowej trasy Jabłonna - Warszawa - Karczew, przebiegającej nieopodal Rogatek doprowadziła do podjęcia takiej decyzji.
Wspomniana kolej Karczew - Jabłonna stanowiła bardzo ważny element w rozwijającej się stolicy. Umożliwiła ona szybki przewóz towarów do Warszawy, a także ekspresowe jak na tamte czasy przemieszczanie się podróżnych. Jej istotność była dla stolicy bardzo ważna, ponieważ kolej zapewniała kompleksowy zarówno dowóz jak i wywóz wszelkiego rodzaju towarów. Bez niej handel w stolicy nie mógłby rozwijać się w szybkim i zadowalającym tempie. Kolejka także bardzo często przewoziła turystów i letników, pragnących wypocząć w rejonie lasów otwockich.
W latach 1934-1935 pod nr 47/49 wzniesiono nowoczesny budynek szkoły powszechnej w którym utworzono nową szkołę nr 47 oraz przeniesiono z pobliskiej ulicy Skaryszewskiej 15 szkołę nr 50.
W 1944 roku budynek szkoły został trafiony przez niemieckie rakiety Nebelwerfer (zw. potocznie "krowami") i częściowo zburzony. Nadające się do odbudowy zabudowania zostały wkrótce później rozebrane. W ich miejsce wzniesiono tymczasowy murowany barak na potrzeby szkoły nr 14.
W latach 1998-99 pod nr 45a, 47, 47a, 49, 51a i 53 Spółdzielnia Mieszkaniowa PAX oddała użytku kilka budynków mieszkalnych osiedla Skaryszewska-Lubelska.
W latach 2012-2013 przeprowadzono generalny remont kamienicy - Zamoyski Residence pod nr 45.
BM/TP
Ciekawostki
Pod nr 35 zostało roku 1919 założone Ognisko Rodziny Maryi, dzieło prowadzone przez siostry franciszkanki zajmowało się osieroconymi dziećmi. Pod koniec lat 30. zostało przeniesione na Targową 15, a następnie w 1951 roku na Skaryszewską 9.
www.twoja-praga.pl