Dominikanie pojawili się w Poznaniu w 1231 roku osiedlając się początkowo na Śródce, a następnie w 1244 roku przenosząc się na lewy brzeg gdzie zbudowali klasztor i kościół, które zajmowali do XIX wieku, gdy władze pruskie dokonały kasaty zakonu, obecnie świątynią tą opiekują się jezuici.
Dominikanie powrócili do Poznania w 1937 roku. Wówczas rozpoczęto prace nad dzisiejszym kompleksem według projektu Adolfa Szyszko-Bohusza, jednak do wybuchu II wojny światowej ukończono jedynie część klasztoru. Budowę ukończono w latach 1947–1960, korzystając z oryginalnych planów z korektami Władysława Czarneckiego. Konsekracji dokonano w 1997 roku.